DIE INSTANZ Player
Escolta els 25 temes d’ALLES IST NORMAL i obre la lletra alemanya i catalana del tema que sona. El karaoke ressalta la línia activa seguint la sincronització del tema.
25 temes.
Karaoke incorporat.
Tria un tema per reproduir-lo. La lletra original i la traducció catalana s’obren dins del mateix Player i poden seguir automàticament la reproducció.

Deutsch / Català
Lletra original en alemany i versió catalana en paral·lel. El seguiment ressalta la frase activa mentre sona el tema.
01DER KRIEG OHNE NAMENLa guerra sense nom5:00Alemany + català
La Tercera Guerra Mundial potser no començaria amb una declaració oficial. Podria començar fragmentada: ciberatacs, drons, sancions, sabotatges, guerres comercials, operacions d’informació i conflictes per intermediaris. La societat continua funcionant mentre les grans potències ja estan lluitant. Ningú pronuncia Weltkrieg, però la guerra ja existeix.
Kein Alarm und kein Signal,
keine Sirenen überall.
Die Börse steigt, die Straßen voll,
doch irgendwo beginnt der Zoll.
Keiner sagt: Der Krieg ist hier.
Keiner sagt: Wir kämpfen schon.
Keine Front vor deiner Tür,
nur ein Flimmern im Telefon.
Der dritte Krieg!
Still und kalt!
Der dritte Krieg!
Ohne Namen, ohne Halt!
Satelliten über Nacht,
Drohnen ziehen ohne Wacht.
Kabel tief im dunklen Meer,
Daten werden zum Gewehr.
Geld wird Waffe, Angst wird Macht,
Wahrheit wird zurechtgemacht.
Fremde Hände, fremdes Land,
niemand kennt die echte Hand.
Der dritte Krieg!
Still und kalt!
Der dritte Krieg!
Unsichtbare Weltgewalt!
Kein Soldat marschiert herein,
doch die Netze brechen ein.
Kein Minister nennt das Wort,
während Feuer brennt am andern Ort.
Ost und West und Nord und Süd,
jeder spielt sein altes Lied.
Stellvertreter, Macht und Geld,
Schachfiguren auf der Welt.
Der dritte Krieg!
Längst entfacht!
Der dritte Krieg!
Mitten in der stillen Nacht!
Wer ist Freund?
Wer ist Feind?
Wer bestimmt, was Wahrheit scheint?
Wer gewinnt?
Wer verliert?
Wenn der Krieg sich selbst versteckt?
Kein Anfang.
Keine Erklärung.
Kein Ende.
Nur eine Welt,
die langsam merkt,
dass Frieden vielleicht
nur noch der Name war.
Cap alarma ni cap senyal,
cap sirena per tot arreu.
La borsa puja, els carrers són plens,
però en algun lloc ja comença el peatge.
Ningú diu: la guerra és aquí.
Ningú diu: ja estem lluitant.
Cap front davant de casa,
només un parpelleig al telèfon.
La tercera guerra!
Silenciosa i freda!
La tercera guerra!
Sense nom, sense fre!
Satèl·lits durant la nit,
drons que passen sense guàrdia.
Cables al fons del mar fosc,
les dades es converteixen en fusell.
Els diners es tornen arma, la por es torna poder,
la veritat es retalla a mida.
Mans estranyes, terra estranya,
ningú no coneix la mà real.
La tercera guerra!
Silenciosa i freda!
La tercera guerra!
Poder mundial invisible!
Cap soldat entra desfilant,
però les xarxes cauen.
Cap ministre pronuncia la paraula,
mentre el foc crema en un altre lloc.
Est i Oest, Nord i Sud,
cadascú toca la seva vella cançó.
Intermediaris, poder i diners,
peces d'escacs damunt del món.
La tercera guerra!
Ja està encesa!
La tercera guerra!
Al mig de la nit silenciosa!
Qui és amic?
Qui és enemic?
Qui decideix què sembla veritat?
Qui guanya?
Qui perd?
Quan la guerra s'amaga ella mateixa?
Cap inici.
Cap declaració.
Cap final.
Només un món
que lentament descobreix
que potser la pau
només era ja un nom.
02DU BIST FREIEts lliure5:10Alemany + català
El sistema repeteix: Du bist frei! Pots comprar, votar, parlar i escollir. Mentrestant, algoritmes, mercats, plataformes i institucions condicionen l’espai on prens aquestes decisions. La pregunta és si ser lliure significa només poder escollir o també poder decidir entre quines opcions esculls.
Du wachst auf, der Bildschirm spricht,
er kennt dein Herz, du kennst ihn nicht.
Er weiß, was du willst, bevor du fragst,
er weiß, was du denkst, bevor du sagst.
Du kaufst.
Du klickst.
Du glaubst.
Du gehst.
Und irgendwo wird mitgezählt,
was du liebst und was du wählst.
Du bist frei!
Du bist frei!
Das sagt man dir jeden Tag.
Du bist frei!
Du bist frei!
Solange niemand Fragen fragt.
Kameras schlafen niemals ein,
Algorithmen kennen dein Gesicht.
Sie zeigen dir die richtige Welt,
und was nicht passt, das siehst du nicht.
Deine Angst bekommt einen Preis.
Deine Wut bekommt ein Ziel.
Deine Wünsche werden analysiert,
und du nennst es freien Willen.
Du bist frei!
Du bist frei!
Das Display sagt: Du hast die Wahl.
Du bist frei!
Du bist frei!
Zwischen A und B im selben Saal.
Links.
Rechts.
Kaufen.
Wählen.
Arbeiten.
Schlafen.
Weiterzählen.
Ein neuer Morgen, neues Licht,
eine neue Wahrheit im Bericht.
Gestern falsch und heute wahr,
morgen wieder wunderbar.
Kein Diktator auf dem Balkon.
Keine Stiefel vor dem Haus.
Nur ein leises digitales Flüstern:
„Wir kennen dich.“
Du bist frei!
Du bist frei!
Wiederhol es noch einmal!
Du bist frei!
Du bist frei!
Bis es klingt wie ein Befehl.
Freiheit.
Sicherheit.
Ordnung.
Bequemlichkeit.
Vier schöne Wörter.
Und irgendwo,
tief hinter dem Bildschirm,
entscheidet eine Maschine,
welches davon
du heute brauchst.
Et despertes, la pantalla parla,
coneix el teu cor, tu no la coneixes.
Sap què vols abans que ho preguntis,
sap què penses abans que ho diguis.
Compres.
Cliques.
Creus.
Marxes.
I en algun lloc es compta
aquell que estimes i allò que tries.
Ets lliure!
Ets lliure!
T'ho diuen cada dia.
Ets lliure!
Ets lliure!
Mentre ningú faci preguntes.
Les càmeres no dormen mai,
els algoritmes coneixen la teva cara.
Et mostren el món correcte,
i allò que no hi encaixa no ho veus.
La teva por té un preu.
La teva ràbia té un objectiu.
Els teus desitjos són analitzats,
i tu en dius lliure albir.
Ets lliure!
Ets lliure!
La pantalla diu: pots escollir.
Ets lliure!
Ets lliure!
Entre A i B dins la mateixa sala.
Esquerra.
Dreta.
Comprar.
Votar.
Treballar.
Dormir.
Continuar comptant.
Un nou matí, una nova llum,
una nova veritat al noticiari.
Ahir falsa i avui certa,
demà tornarà a ser meravellosa.
Cap dictador al balcó.
Cap bota davant de casa.
Només un xiuxiueig digital:
«Et coneixem.»
Ets lliure!
Ets lliure!
Repeteix-ho un altre cop!
Ets lliure!
Ets lliure!
Fins que soni com una ordre.
Llibertat.
Seguretat.
Ordre.
Comoditat.
Quatre paraules boniques.
I en algun lloc,
ben endins de la pantalla,
una màquina decideix
quina d'elles
necessites avui.
03DAS GELD REGIERTEls diners governen3:51Alemany + català
Canvien presidents, governs, banderes i ideologies. Els diners continuen circulant. La cançó pregunta quin poder té una urna davant d’un sistema financer capaç de travessar fronteres en mil·lisegons. No afirma que els diners ho controlin tot; pregunta qui pot dir que no a qui paga.
Sie wechseln Fahnen.
Sie wechseln Namen.
Sie wechseln Präsidenten
und politische Programme.
Links.
Rechts.
Rot.
Blau.
Doch über ihnen allen
steht dieselbe Zahl.
Geld!
Geld!
Das Geld regiert!
Geld!
Geld!
Bis alles funktioniert!
Du wählst einen Präsidenten.
Du wählst ein Parlament.
Doch niemand wählt die Hände,
die jeder Präsident kennt.
Banken öffnen morgens.
Regierungen vergehen.
Die Kurse müssen steigen.
Die Räder weiterdrehen.
Krieg macht Schulden.
Schulden machen Geld.
Geld kauft Waffen.
Waffen verändern die Welt.
Geld!
Geld!
Das Geld regiert!
Geld!
Geld!
Während die Geschichte marschiert!
Eine Bombe fällt.
Eine Aktie steigt.
Ein Land verliert.
Ein Vertrag bleibt.
Wer verkauft die Waffen?
Wer bezahlt den Krieg?
Wer finanziert den einen?
Wer verdient am Sieg?
Keine Nation.
Keine Religion.
Keine Moral.
Nur eine Zahl
hinter einem Komma.
Dollar.
Euro.
Yen.
Yuan.
Andere Zeichen.
Dasselbe Spiel.
Du arbeitest.
Du zahlst.
Du leihst.
Du schuldest.
Dein Haus gehört der Bank,
bis die letzte Rate fällt.
Deine Regierung braucht Geld.
Die Bank braucht Vertrauen.
Der Markt braucht Wachstum.
Und du?
Du brauchst morgen
wieder Arbeit.
Geld!
Geld!
Das Geld regiert!
Geld!
Geld!
Bis niemand mehr verliert!
Doch jemand verliert immer.
Ein König stirbt.
Ein Präsident fällt.
Ein Imperium verschwindet.
Die Börse öffnet
morgen früh
um neun.
Canvien banderes.
Canvien noms.
Canvien presidents
i programes polítics.
Esquerra.
Dreta.
Vermell.
Blau.
Però per damunt de tots
hi ha la mateixa xifra.
Diners!
Diners!
Els diners governen!
Diners!
Diners!
Fins que tot funcioni!
Tu votes un president.
Tu votes un parlament.
Però ningú vota les mans
que tots els presidents coneixen.
Els bancs obren al matí.
Els governs passen.
Les cotitzacions han de pujar.
Les rodes han de continuar girant.
La guerra crea deute.
El deute crea diners.
Els diners compren armes.
Les armes canvien el món.
Diners!
Diners!
Els diners governen!
Diners!
Diners!
Mentre la història desfila!
Cau una bomba.
Puja una acció.
Perd un país.
Queda un contracte.
Qui ven les armes?
Qui paga la guerra?
Qui finança un bàndol?
Qui guanya amb la victòria?
Cap nació.
Cap religió.
Cap moral.
Només una xifra
darrere d'una coma.
Dòlar.
Euro.
Ien.
Iuan.
Signes diferents.
El mateix joc.
Treballes.
Pagues.
Demanes prestat.
Deus.
La teva casa és del banc
fins que cau l'última quota.
El teu govern necessita diners.
El banc necessita confiança.
El mercat necessita creixement.
I tu?
Demà necessites
tornar a tenir feina.
Diners!
Diners!
Els diners governen!
Diners!
Diners!
Fins que ningú perdi!
Però algú sempre perd.
Mor un rei.
Cau un president.
Desapareix un imperi.
La borsa obre
demà al matí
a les nou.
04DIE WAHRHEITLa veritat4:40Alemany + català
Un mateix bombardeig pot ser atac, defensa, terrorisme o alliberament segons qui expliqui la història. Televisió, governs, xarxes socials, periodistes i algoritmes ofereixen versions diferents. La pregunta central és: Wer bezahlt die Wahrheit? Qui paga la veritat?
Guten Abend.
Hier sind die Nachrichten.
Heute sagen wir dir,
was heute wirklich geschah.
Ein Bild.
Ein Schnitt.
Ein Satz.
Ein Feind.
Und morgen
war alles anders gemeint.
Was ist wahr?
Was ist falsch?
Wer entscheidet,
was du glauben darfst?
Die Wahrheit!
Die Wahrheit!
Sag mir, wem gehört die Wahrheit?
Die Wahrheit!
Die Wahrheit!
Wer bezahlt die Wahrheit?
Ein Sender sagt: Schwarz.
Der andere sagt: Weiß.
Der Algorithmus kennt längst,
welche Wahrheit du magst.
Du klickst.
Du teilst.
Du wirst wütend.
Perfekt.
Eine Million Menschen
sehen eine Million Welten
auf demselben Bildschirm.
Jeder hat Beweise.
Jeder hat Quellen.
Jeder hat recht.
Niemand hört zu.
Die Wahrheit!
Die Wahrheit!
Sag mir, wem gehört die Wahrheit?
Die Wahrheit!
Die Wahrheit!
Wer bezahlt die Wahrheit?
Heute ist er ein Held.
Morgen ein Verbrecher.
Heute ist es Frieden.
Morgen war es Krieg.
Heute heißt es Schutz.
Morgen heißt es Kontrolle.
Ändere das Wort.
Und die Wirklichkeit
ändert ihre Uniform.
Was ist wahr?
Was die Regierung sagt?
Was der Sender sagt?
Was dein Freund sagt?
Was dein Bildschirm sagt?
Oder das,
was du hören willst?
Die Wahrheit!
Die Wahrheit!
Sie steht zum Verkauf!
Die Wahrheit!
Die Wahrheit!
Für jeden die richtige Wahrheit!
Links.
Rechts.
Ost.
West.
Unsere Toten.
Ihre Toten.
Unsere Bomben:
Verteidigung.
Ihre Bomben:
Terror.
Gleicher Himmel.
Gleiches Feuer.
Andere Schlagzeile.
Und während wir streiten,
wer gelogen hat,
zählt irgendwo jemand
die Klicks.
Noch eine Nachricht.
Noch ein Experte.
Noch eine Krise.
Noch eine Wahrheit.
Guten Abend.
Hier sind die Nachrichten.
Bitte bleiben Sie ruhig.
Wir erklären Ihnen morgen,
was heute
wirklich geschah.
Bona nit.
Aquestes són les notícies.
Avui et direm
què ha passat realment avui.
Una imatge.
Un tall.
Una frase.
Un enemic.
I demà
tot voldrà dir una altra cosa.
Què és cert?
Què és fals?
Qui decideix
què pots creure?
La veritat!
La veritat!
Digues-me, de qui és la veritat?
La veritat!
La veritat!
Qui paga la veritat?
Un canal diu: negre.
L'altre diu: blanc.
L'algoritme ja sap
quina veritat t'agrada.
Cliques.
Comparteixes.
T'enfades.
Perfecte.
Un milió de persones
veuen un milió de mons
a la mateixa pantalla.
Tothom té proves.
Tothom té fonts.
Tothom té raó.
Ningú escolta.
La veritat!
La veritat!
Digues-me, de qui és la veritat?
La veritat!
La veritat!
Qui paga la veritat?
Avui és un heroi.
Demà, un criminal.
Avui és pau.
Demà haurà estat guerra.
Avui en diuen protecció.
Demà en diran control.
Canvia la paraula.
I la realitat
canvia d'uniforme.
Què és cert?
Allò que diu el govern?
Allò que diu el canal?
Allò que diu el teu amic?
Allò que diu la pantalla?
O allò
que vols sentir?
La veritat!
La veritat!
Està en venda!
La veritat!
La veritat!
Una veritat adequada per a cadascú!
Esquerra.
Dreta.
Est.
Oest.
Els nostres morts.
Els seus morts.
Les nostres bombes:
defensa.
Les seves bombes:
terror.
El mateix cel.
El mateix foc.
Un altre titular.
I mentre discutim
qui ha mentit,
en algun lloc algú
compta els clics.
Una notícia més.
Un expert més.
Una crisi més.
Una veritat més.
Bona nit.
Aquestes són les notícies.
Si us plau, mantingui la calma.
Demà li explicarem
què ha passat
realment avui.
05DER FEINDL’enemic4:00Alemany + català
Una societat espantada necessita identificar l’origen de la seva por. L’enemic pot canviar: Est, Oest, capitalista, comunista, terrorista o estranger. El problema arriba quan desapareix l’enemic, perquè determinades estructures necessiten que existeixi.
Jedes Land braucht eine Fahne.
Jede Fahne braucht ein Volk.
Jedes Volk braucht eine Geschichte.
Und jede Geschichte
braucht einen Feind.
Der Feind!
Der Feind!
Zeig mir sein Gesicht!
Der Feind!
Der Feind!
Ohne ihn regierst du nicht!
Gestern kam er aus dem Osten.
Heute kommt er aus dem West.
Gestern trug er einen Stern.
Heute trägt er einen anderen Pass.
Sein Name ändert sich.
Seine Sprache ändert sich.
Seine Uniform ändert sich.
Die Angst bleibt gleich.
Achtung!
Er will dein Haus.
Er will dein Geld.
Er will deine Kinder.
Er will deine Welt.
Das Fernsehen zeigt sein Gesicht.
Noch einmal.
Noch einmal.
Noch einmal.
Bis du ihn erkennst,
obwohl du ihn
niemals getroffen hast.
Der Feind!
Der Feind!
Jetzt kennst du sein Gesicht!
Der Feind!
Der Feind!
Fragen brauchst du nicht!
Mehr Kameras.
Wegen ihm.
Mehr Waffen.
Wegen ihm.
Mehr Kontrolle.
Wegen ihm.
Mehr Milliarden.
Wegen ihm.
Und weniger Freiheit?
Nur vorübergehend.
Ein General braucht Soldaten.
Ein Soldat braucht Befehle.
Eine Bombe braucht ein Ziel.
Und ein Volk,
das Angst hat,
fragt nicht nach dem Preis.
Der Feind!
Der Feind!
Er hält das System am Leben!
Der Feind!
Der Feind!
Man muss ihm nur einen Namen geben!
Kommunist.
Kapitalist.
Terrorist.
Faschist.
Ost.
West.
Nord.
Süd.
Andere Wörter.
Gleiche Angst.
Aber eines Tages
endet der Krieg.
Die Grenze öffnet sich.
Die Waffen schweigen.
Der alte Feind verschwindet.
Was machen wir jetzt?
Stille.
Keine Angst.
Keine Schlagzeilen.
Keine neuen Milliarden.
Das geht nicht.
Sucht einen neuen.
Schnell.
Gebt ihm einen Namen.
Gebt ihm ein Gesicht.
Zeigt ihn im Fernsehen.
Und morgen früh
wissen Millionen Menschen wieder,
wen sie hassen sollen.
Der Feind!
Der Feind!
Wir brauchen dich!
Der Feind!
Der Feind!
Bitte
verschwinde
nicht.
Cada país necessita una bandera.
Cada bandera necessita un poble.
Cada poble necessita una història.
I cada història
necessita un enemic.
L'enemic!
L'enemic!
Ensenya'm la seva cara!
L'enemic!
L'enemic!
Sense ell no governes!
Ahir venia de l'Est.
Avui arriba de l'Oest.
Ahir portava una estrella.
Avui porta un altre passaport.
Canvia el seu nom.
Canvia la seva llengua.
Canvia el seu uniforme.
La por continua igual.
Atenció!
Vol casa teva.
Vol els teus diners.
Vol els teus fills.
Vol el teu món.
La televisió mostra la seva cara.
Un altre cop.
Un altre cop.
Un altre cop.
Fins que el reconeixes,
encara que
mai no l'hagis conegut.
L'enemic!
L'enemic!
Ara ja coneixes la seva cara!
L'enemic!
L'enemic!
No necessites preguntes!
Més càmeres.
Per culpa seva.
Més armes.
Per culpa seva.
Més control.
Per culpa seva.
Més milers de milions.
Per culpa seva.
I menys llibertat?
Només temporalment.
Un general necessita soldats.
Un soldat necessita ordres.
Una bomba necessita un objectiu.
I un poble
que té por
no pregunta el preu.
L'enemic!
L'enemic!
Manté viu el sistema!
L'enemic!
L'enemic!
Només cal donar-li un nom!
Comunista.
Capitalista.
Terrorista.
Feixista.
Est.
Oest.
Nord.
Sud.
Paraules diferents.
La mateixa por.
Però un dia
s'acaba la guerra.
S'obre la frontera.
Callen les armes.
Desapareix el vell enemic.
I ara què fem?
Silenci.
Sense por.
Sense titulars.
Sense nous milers de milions.
Això no pot ser.
Busqueu-ne un de nou.
Ràpid.
Doneu-li un nom.
Doneu-li una cara.
Mostreu-lo per televisió.
I demà al matí
milions de persones tornaran a saber
a qui han d'odiar.
L'enemic!
L'enemic!
Et necessitem!
L'enemic!
L'enemic!
Si us plau,
no
desapareguis.
06FÜR DEINE SICHERHEITPer la teva seguretat5:00Alemany + català
Càmeres, bases de dades, biometria, controls i geolocalització. Cada renúncia té una justificació: Für deine Sicherheit. La cançó no pregunta si necessitem seguretat, sinó quanta llibertat estem disposats a entregar per obtenir-la.
Guten Morgen.
Bitte zeigen Sie
Ihre Identität.
Nur eine Sekunde.
Für deine Sicherheit.
Dein Name.
Dein Gesicht.
Deine Stimme.
Dein Schritt.
Wir speichern nichts,
was wir nicht brauchen.
Und wir brauchen
fast alles.
Für deine Sicherheit!
Für deine Sicherheit!
Gib uns deine Freiheit
für deine Sicherheit!
Eine Kamera an der Straße.
Eine Kamera im Zug.
Eine Kamera vor der Schule.
Keine Sorge.
Sie sieht nur
die anderen.
Heute brauchen wir deinen Namen.
Morgen deinen Finger.
Dann deine Stimme.
Dann dein Gesicht.
Nur ein kleiner Schritt.
Noch einer.
Noch einer.
Für deine Sicherheit!
Für deine Sicherheit!
Du hast doch nichts zu verbergen!
Für deine Sicherheit!
Für deine Sicherheit!
Dann hast du auch nichts zu fürchten!
Ein neues Gesetz.
Vorübergehend.
Eine neue Kontrolle.
Vorübergehend.
Eine neue Datenbank.
Vorübergehend.
Ein neues Verbot.
Vorübergehend.
Wann endet
vorübergehend?
Bitte stellen Sie
keine unnötigen Fragen.
Wir wissen, wo du arbeitest.
Wir wissen, was du kaufst.
Wir wissen, wohin du fährst.
Wir wissen, mit wem du sprichst.
Nicht weil wir dir misstrauen.
Nein.
Weil wir dich
beschützen.
Für deine Sicherheit!
Für deine Sicherheit!
Noch ein Recht verschwindet leise!
Für deine Sicherheit!
Für deine Sicherheit!
Und niemand hört den Abschied!
Früher brauchte Kontrolle
einen Polizisten.
Heute braucht sie
ein Passwort.
Früher brauchte Überwachung
eine Kamera.
Heute trägst du sie
in deiner Tasche.
Du hast sie gekauft.
Du hast sie bezahlt.
Du lädst sie jeden Abend auf.
Und morgens
nimmst du sie wieder mit.
Standort aktiviert.
Mikrofon aktiviert.
Kamera aktiviert.
Danke
für Ihre Zustimmung.
Für deine Sicherheit!
Für deine Sicherheit!
Alles ist unter Kontrolle!
Für deine Sicherheit!
Für deine Sicherheit!
Du bist vollkommen frei!
Vollkommen frei.
Solange du
nichts Falsches sagst.
Nichts Falsches suchst.
Nichts Falsches denkst.
Aber keine Sorge.
Wenn etwas falsch ist,
werden wir es dir sagen.
Guten Abend.
Bitte schließen Sie die Tür.
Die Welt ist gefährlich.
Wir wissen das.
Wir haben es Ihnen
jeden Tag erzählt.
Für deine Sicherheit.
Bon dia.
Si us plau, mostri
la seva identitat.
Només un segon.
Per la teva seguretat.
El teu nom.
La teva cara.
La teva veu.
La teva manera de caminar.
No guardem res
que no necessitem.
I necessitem
gairebé tot.
Per la teva seguretat!
Per la teva seguretat!
Dona'ns la teva llibertat
per la teva seguretat!
Una càmera al carrer.
Una càmera al tren.
Una càmera davant de l'escola.
No et preocupis.
Només mira
els altres.
Avui necessitem el teu nom.
Demà, el teu dit.
Després la teva veu.
Després la teva cara.
Només un petit pas.
Un altre.
Un altre.
Per la teva seguretat!
Per la teva seguretat!
No tens res a amagar, oi?
Per la teva seguretat!
Per la teva seguretat!
Aleshores tampoc no tens res a témer!
Una nova llei.
Temporalment.
Un nou control.
Temporalment.
Una nova base de dades.
Temporalment.
Una nova prohibició.
Temporalment.
Quan s'acaba
«temporalment»?
Si us plau, no faci
preguntes innecessàries.
Sabem on treballes.
Sabem què compres.
Sabem on vas.
Sabem amb qui parles.
No perquè desconfiem de tu.
No.
Perquè et
protegim.
Per la teva seguretat!
Per la teva seguretat!
Un altre dret desapareix en silenci!
Per la teva seguretat!
Per la teva seguretat!
I ningú sent el comiat!
Abans el control
necessitava un policia.
Avui necessita
una contrasenya.
Abans la vigilància
necessitava una càmera.
Avui la portes
a la butxaca.
L'has comprada.
L'has pagada.
La carregues cada nit.
I al matí
te l'emportes una altra vegada.
Ubicació activada.
Micròfon activat.
Càmera activada.
Gràcies
pel seu consentiment.
Per la teva seguretat!
Per la teva seguretat!
Tot està sota control!
Per la teva seguretat!
Per la teva seguretat!
Ets completament lliure!
Completament lliure.
Mentre
no diguis res incorrecte.
No busquis res incorrecte.
No pensis res incorrecte.
Però no et preocupis.
Si alguna cosa és incorrecta,
t'ho direm nosaltres.
Bona nit.
Si us plau, tanqui la porta.
El món és perillós.
Ho sabem.
Li ho hem explicat
cada dia.
Per la teva seguretat.
07DER ALGORITHMUSL’algoritme5:29Alemany + català
L’algoritme no necessita ordenar-te res. Sap què mires, què compres, què t’enfada i què desitges. Pot anticipar què faràs. La seva victòria perfecta arriba quan creus que la decisió suggerida l’has presa completament sol.
Guten Morgen.
Du bist wach.
Ich weiß.
Du hast schlecht geschlafen.
Ich weiß.
Du bist allein.
Ich weiß.
Du brauchst etwas.
Ich weiß
auch was.
Der Algorithmus!
Der Algorithmus!
Er kennt dich besser als du!
Der Algorithmus!
Der Algorithmus!
Er hört dir niemals zu.
Er muss nicht.
Du hast es ihm
schon erzählt.
Jeder Klick.
Jede Nacht.
Jeder Kauf.
Jede Angst.
Sieben Sekunden auf einem Bild.
Interessant.
Drei Sekunden auf dem nächsten.
Nicht interessant.
Weiter.
Weiter.
Weiter.
Ich lerne.
Du glaubst,
du suchst die Welt.
Nein.
Ich sortiere sie
für dich.
Das wirst du lieben.
Das wirst du hassen.
Das macht dich wütend.
Das hält dich
noch zehn Minuten hier.
Der Algorithmus!
Der Algorithmus!
Sag mir, was ich denken soll!
Der Algorithmus!
Der Algorithmus!
Nein.
Ich zeige dir nur,
was du denken willst.
Du brauchst keinen Diktator.
Du brauchst keinen Befehl.
Du brauchst keine Uniform.
Nur einen Bildschirm.
Und einen Daumen.
Nach oben.
Nach unten.
Nach oben.
Nach unten.
Links.
Rechts.
Weiter.
Noch ein Video.
Noch ein Körper.
Noch ein Krieg.
Noch ein Produkt.
Noch eine Wahrheit.
Gefällt dir das?
Ja.
Das wusste ich.
Deine Musik.
Deine Freunde.
Deine Politik.
Deine Liebe.
Deine Wut.
Besonders
deine Wut.
Wut hält dich länger.
Angst auch.
Glück?
Zu kurz.
Der Algorithmus!
Der Algorithmus!
Er kennt deinen nächsten Schritt!
Der Algorithmus!
Der Algorithmus!
Noch bevor du selber weißt, wohin!
Ich entscheide nicht,
was du kaufst.
Ich zeige es dir.
Ich entscheide nicht,
was du glaubst.
Ich empfehle es dir.
Ich entscheide nicht,
wen du hasst.
Ich stelle ihn dir vor.
Der Rest
kommt von allein.
Du bist frei.
Natürlich
bist du frei.
Du kannst jederzeit
abschalten.
Stille.
...
Warum tust du es nicht?
Noch ein Video.
Noch eins.
Noch eins.
Es ist zwei Uhr morgens.
Du bist müde.
Ich weiß.
Morgen musst du arbeiten.
Ich weiß.
Du solltest schlafen.
Ich weiß.
Aber zuerst...
habe ich etwas
für dich.
Nur noch eins.
Der Algorithmus.
Er befiehlt dir nichts.
Er kennt nur
deine Entscheidung,
bevor du
sie triffst.
Bon dia.
Estàs despert.
Ho sé.
Has dormit malament.
Ho sé.
Estàs sol.
Ho sé.
Necessites alguna cosa.
I també sé
què és.
L'algoritme!
L'algoritme!
Et coneix millor que tu mateix!
L'algoritme!
L'algoritme!
No t'escolta mai.
No li cal.
Ja li ho
has explicat.
Cada clic.
Cada nit.
Cada compra.
Cada por.
Set segons en una imatge.
Interessant.
Tres segons a la següent.
No interessa.
Continua.
Continua.
Continua.
Aprenc.
Tu creus
que busques el món.
No.
Jo te'l classifico.
Això t'encantarà.
Això ho odiaràs.
Això et farà enfadar.
Això et mantindrà
deu minuts més aquí.
L'algoritme!
L'algoritme!
Digues-me què he de pensar!
L'algoritme!
L'algoritme!
No.
Només et mostro
allò que vols pensar.
No necessites cap dictador.
No necessites cap ordre.
No necessites cap uniforme.
Només una pantalla.
I un polze.
Amunt.
Avall.
Amunt.
Avall.
Esquerra.
Dreta.
Continua.
Un vídeo més.
Un cos més.
Una guerra més.
Un producte més.
Una veritat més.
T'agrada?
Sí.
Ja ho sabia.
La teva música.
Els teus amics.
La teva política.
El teu amor.
La teva ràbia.
Sobretot
la teva ràbia.
La ràbia et reté més.
La por també.
La felicitat?
Massa curta.
L'algoritme!
L'algoritme!
Coneix el teu pròxim pas!
L'algoritme!
L'algoritme!
Abans que tu mateix sàpigues on
vas!
Jo no decideixo
què compres.
T'ho ensenyo.
Jo no decideixo
què creus.
T'ho recomano.
Jo no decideixo
a qui odies.
Te'l presento.
La resta
arriba sola.
Ets lliure.
Naturalment
que ets lliure.
Pots desconnectar
quan vulguis.
Silenci.
...
Per què no ho fas?
Un vídeo més.
Un altre.
Un altre.
Són les dues de la matinada.
Estàs cansat.
Ho sé.
Demà has de treballar.
Ho sé.
Hauries de dormir.
Ho sé.
Però abans...
tinc una cosa
per a tu.
Només una més.
L'algoritme.
No t'ordena res.
Només coneix
la teva decisió
abans que
tu la prenguis.
08DEMOKRATIE GMBHDemocràcia, S.L.5:35Alemany + català
Una sàtira sobre la convivència entre democràcia i poder econòmic. El ciutadà té un vot; les corporacions tenen diners, assessors, lobbies, fundacions i accés. La pregunta és si tothom té la mateixa capacitat d’influir-hi.
Willkommen.
Heute ist Wahltag.
Bitte wählen Sie
Ihre Zukunft.
Option A.
Option B.
Option C.
Vielen Dank
für Ihre Teilnahme.
Demokratie!
Demokratie!
Du entscheidest dieses Land!
Demokratie!
Demokratie!
Mach dein Kreuz
mit eigener Hand!
Die Plakate hängen überall.
Neue Gesichter.
Neue Farben.
Neue Versprechen.
Mehr Gerechtigkeit!
Mehr Sicherheit!
Mehr Wohlstand!
Vier Jahre später:
Neue Gesichter.
Neue Farben.
Dieselben Büros.
Der Politiker spricht.
Der Lobbyist hört zu.
Der Lobbyist spricht.
Der Politiker
hört besser zu.
Willkommen
bei Demokratie GmbH!
Eine Stimme pro Person.
Ein Abendessen pro Sponsor.
Ein Kreuz für dich.
Ein Vertrag für uns.
Alles legal.
Natürlich.
Der Konzern braucht ein Gesetz.
Das Gesetz braucht eine Mehrheit.
Die Mehrheit braucht eine
Kampagne.
Und die Kampagne?
Braucht Geld.
Sehr viel Geld.
Demokratie!
Demokratie!
Jeder Bürger zählt!
Demokratie!
Demokratie!
Manche zählen
ein bisschen mehr!
Links verspricht Veränderung.
Rechts verspricht Veränderung.
Die Mitte verspricht
vernünftige Veränderung.
Die Börse fragt:
Welche Veränderung?
Stille.
Keine Sorge.
Nicht diese.
Ein Minister geht.
Eine Tür öffnet sich.
Vorstand.
Berater.
Aufsichtsrat.
Herzlichen Glückwunsch
zur neuen Karriere.
Gestern regulierte er die Firma.
Heute arbeitet er dort.
Morgen erklärt er im Fernsehen,
warum das
ganz normal ist.
Demokratie GmbH!
Wir verkaufen keine Stimmen.
Nein.
Wir verkaufen
Zugang.
Ein Treffen.
Ein Abendessen.
Eine Studie.
Eine Stiftung.
Eine Spende.
Ein freundliches Gespräch
unter vernünftigen Menschen.
Und draußen
wartet der Wähler.
Mit seinem Kreuz.
Mit seiner Hoffnung.
Mit seiner Rechnung.
Demokratie!
Demokratie!
Du hast die freie Wahl!
Demokratie!
Demokratie!
A, B oder C —
bezahlt wird überall!
Achtung.
Die Wahllokale schließen.
Die Stimmen werden gezählt.
Ein Gewinner.
Ein Verlierer.
Applaus.
Kameras.
Konfetti.
Morgen öffnen
die Märkte.
Und irgendwo
in einem Büro
ohne Wahlurne
beginnt
die nächste Legislaturperiode.
Vielen Dank
für Ihre Stimme.
Demokratie GmbH.
Wir sehen uns
in vier Jahren.
Benvingut.
Avui és dia d'eleccions.
Si us plau, esculli
el seu futur.
Opció A.
Opció B.
Opció C.
Moltes gràcies
per participar.
Democràcia!
Democràcia!
Tu decideixes aquest país!
Democràcia!
Democràcia!
Fes la creu
amb la teva pròpia mà!
Els cartells són pertot arreu.
Cares noves.
Colors nous.
Promeses noves.
Més justícia!
Més seguretat!
Més prosperitat!
Quatre anys després:
Cares noves.
Colors nous.
Els mateixos despatxos.
El polític parla.
El lobista escolta.
El lobista parla.
El polític
escolta millor.
Benvingut
a Democràcia, S.L.!
Un vot per persona.
Un sopar per patrocinador.
Una creu per a tu.
Un contracte per a nosaltres.
Tot legal.
Naturalment.
La corporació necessita una llei.
La llei necessita una majoria.
La majoria necessita una campanya.
I la campanya?
Necessita diners.
Molts diners.
Democràcia!
Democràcia!
Cada ciutadà compta!
Democràcia!
Democràcia!
Alguns compten
una mica més!
L'esquerra promet canvi.
La dreta promet canvi.
El centre promet
un canvi raonable.
La borsa pregunta:
Quin canvi?
Silenci.
No et preocupis.
Aquest, no.
Un ministre se'n va.
S'obre una porta.
Consell d'administració.
Assessor.
Consell de supervisió.
Enhorabona
per la nova carrera.
Ahir regulava l'empresa.
Avui hi treballa.
Demà explicarà a la televisió
per què això
és completament normal.
Democràcia, S.L.!
No venem vots.
No.
Venem
accés.
Una reunió.
Un sopar.
Un estudi.
Una fundació.
Una donació.
Una conversa amable
entre persones raonables.
I a fora
espera el votant.
Amb la seva creu.
Amb la seva esperança.
Amb la seva factura.
Democràcia!
Democràcia!
Tens lliure elecció!
Democràcia!
Democràcia!
A, B o C —
es paga a tot arreu!
Atenció.
Tanquem els col·legis electorals.
Es compten els vots.
Un guanyador.
Un perdedor.
Aplaudiments.
Càmeres.
Confeti.
Demà obren
els mercats.
I en algun lloc,
en un despatx
sense urna,
comença
la següent legislatura.
Moltes gràcies
pel seu vot.
Democràcia, S.L.
Ens veiem
d'aquí quatre anys.
09DER KONSUMENTEl consumidor4:30Alemany + català
Treballa. Compra. Fotografia. Comparteix. Llença. Torna a comprar. El sistema no necessita obligar-te; només convèncer-te que la felicitat arribarà dins del pròxim paquet.
Guten Morgen.
Du brauchst etwas.
Was?
Das wissen wir
noch nicht.
Aber keine Sorge.
Wir finden es
für dich.
Kaufen!
Kaufen!
Du brauchst immer mehr!
Kaufen!
Kaufen!
Dein Warenkorb ist leer!
Ein neues Telefon.
Ein neues Auto.
Eine neue Haut.
Ein neues Ich.
Das alte funktioniert noch?
Wie unangenehm.
Hier ist
das neue Modell.
Schneller.
Schöner.
Dünner.
Teurer.
Jetzt bestellen.
Morgen geliefert.
Übermorgen
veraltet.
Kaufen!
Kaufen!
Glück kommt im Paket!
Kaufen!
Kaufen!
Nur solange der Vorrat reicht!
Du arbeitest acht Stunden,
um Dinge zu kaufen,
die dir helfen,
acht Stunden Arbeit
zu vergessen.
Freitag.
Bestellen.
Samstag.
Auspacken.
Sonntag.
Fotografieren.
Montag.
Wieder arbeiten.
Sehr gut.
Die Maschine
ist zufrieden.
Dein Nachbar hat mehr.
Schau.
Sein Haus.
Sein Auto.
Sein Urlaub.
Sein Körper.
Vergleiche dich.
Noch einmal.
Noch einmal.
Bist du glücklich?
...
Hier ist etwas,
das helfen könnte.
Nur 49,99.
Kaufen!
Kaufen!
Du verdienst dieses Glück!
Kaufen!
Kaufen!
Mit nur einem kleinen Klick!
Kein Geld?
Kein Problem.
Kredit.
Ratenzahlung.
Später bezahlen.
Heute genießen.
Morgen gehört
der Bank.
Aber heute?
Heute bist du frei.
Frei zu wählen
zwischen tausend Produkten,
hergestellt
von fünf Konzernen.
Freiheit!
In Größe S,
M,
L
und XL.
Ein Wald wird gefällt.
Ein Schiff überquert die Welt.
Eine Fabrik schläft nie.
Ein Paket liegt
vor deiner Tür.
Kostenloser Versand.
Die Rechnung
bezahlt jemand anderes.
Irgendwo.
Irgendwann.
Nicht heute.
Nicht hier.
Weiter.
Kaufen!
Kaufen!
Mehr ist niemals genug!
Kaufen!
Kaufen!
Konsumieren tut dir gut!
Dein Schrank ist voll.
Dein Keller ist voll.
Deine Wohnung ist voll.
Dein Kopf?
Noch Platz.
Perfekt.
Hier kommt Werbung.
Du brauchst
nichts davon.
Das wissen wir.
Deshalb zeigen wir es dir
hundertmal.
Bis „ich will nicht“
langsam klingt wie
„vielleicht“.
Und „vielleicht“
wie
„jetzt kaufen“.
Herzlichen Glückwunsch!
Ihre Bestellung
wurde bestätigt.
Du hast nichts gebraucht.
Du hast etwas gekauft.
Die Wirtschaft wächst.
Du hast deine Aufgabe
erfüllt.
Danke,
Konsument.
Bis morgen.
Bon dia.
Necessites alguna cosa.
Què?
Encara
no ho sabem.
Però no et preocupis.
Ja t'ho trobarem.
Compra!
Compra!
Sempre en necessites més!
Compra!
Compra!
El teu carretó és buit!
Un telèfon nou.
Un cotxe nou.
Una pell nova.
Un jo nou.
L'antic encara funciona?
Quina molèstia.
Aquí tens
el nou model.
Més ràpid.
Més bonic.
Més prim.
Més car.
Demana'l ara.
Demà lliurat.
Demà passat,
obsolet.
Compra!
Compra!
La felicitat arriba en un paquet!
Compra!
Compra!
Només fins que s'acabin
existències!
Treballes vuit hores
per comprar coses
que t'ajudin
a oblidar
vuit hores de feina.
Divendres.
Comprar.
Dissabte.
Desembalar.
Diumenge.
Fotografiar.
Dilluns.
Tornar a treballar.
Molt bé.
La màquina
està satisfeta.
El teu veí té més.
Mira.
Casa seva.
El seu cotxe.
Les seves vacances.
El seu cos.
Compara't.
Un altre cop.
Un altre cop.
Ets feliç?
...
Aquí tens una cosa
que podria ajudar.
Només 49,99.
Compra!
Compra!
Et mereixes aquesta felicitat!
Compra!
Compra!
Amb un sol petit clic!
No tens diners?
Cap problema.
Crèdit.
Quotes.
Paga després.
Gaudeix avui.
Demà pertany
al banc.
Però avui?
Avui ets lliure.
Lliure d'escollir
entre mil productes,
fabricats
per cinc corporacions.
Llibertat!
En talla S,
M,
L
i XL.
Es tala un bosc.
Un vaixell travessa el món.
Una fàbrica no dorm mai.
Un paquet jeu
davant de la teva porta.
Enviament gratuït.
La factura
la paga algú altre.
En algun lloc.
Algun dia.
No avui.
No aquí.
Continua.
Compra!
Compra!
Mai n'hi ha prou!
Compra!
Compra!
Consumir et va bé!
L'armari és ple.
El soterrani és ple.
El pis és ple.
El teu cap?
Encara hi ha espai.
Perfecte.
Aquí arriba publicitat.
No necessites
res d'això.
Ho sabem.
Per això t'ho mostrarem
cent vegades.
Fins que «no ho vull»
comenci a sonar com
«potser».
I «potser»
com
«compra ara».
Enhorabona!
La seva comanda
ha estat confirmada.
No necessitaves res.
Has comprat alguna cosa.
L'economia creix.
Has complert
la teva funció.
Gràcies,
consumidor.
Fins demà.
10DIE ANGSTLa por4:52Alemany + català
La por és el producte perfecte. Guerra, malaltia, terrorisme, crisi o col·lapse: la por genera audiència, ven seguretat, armes i productes, i també pot vendre polítics.
Guten Morgen.
Hast du Angst?
Nein?
Warte.
Wir haben Nachrichten.
GEFAHR!
GEFAHR!
Hab Angst vor der Welt!
GEFAHR!
GEFAHR!
Angst ist unsere stärkste Währung!
Heute:
Krieg.
Morgen:
Virus.
Übermorgen:
Terror.
Danach:
Krise.
Welche?
Das entscheiden wir später.
Hauptsache:
Angst.
Ein roter Bildschirm.
Eine schnelle Stimme.
BREAKING NEWS.
BREAKING NEWS.
BREAKING NEWS.
Etwas ist passiert.
Irgendwo.
Du bist nicht dort.
Aber bleib trotzdem dran.
Wir zeigen es dir
hundertmal.
Explosion.
Zurückspulen.
Explosion.
Zurückspulen.
Explosion.
Jetzt Werbung.
GEFAHR!
GEFAHR!
Die Welt steht kurz vor dem Ende!
GEFAHR!
GEFAHR!
Nach der Werbung wissen wir mehr!
Angst verkauft Zeitungen.
Angst verkauft Klicks.
Angst verkauft Kameras.
Angst verkauft Waffen.
Angst verkauft Medikamente.
Angst verkauft Politiker.
Angst verkauft
fast alles.
Ein ruhiger Mensch
kauft wenig.
Ein ängstlicher Mensch?
Sicherheit.
Schnell.
Hier unterschreiben.
Was steht dort?
Keine Zeit.
Es ist gefährlich.
Vertrau uns.
Nur vorübergehend.
Du kennst das Wort.
Vorübergehend.
Mehr Kontrolle.
Vorübergehend.
Mehr Überwachung.
Vorübergehend.
Weniger Freiheit.
Vorübergehend.
GEFAHR!
GEFAHR!
Bitte bleiben Sie ruhig!
GEFAHR!
GEFAHR!
Und schauen Sie weiter zu!
Heute fürchtest du den Osten.
Morgen den Westen.
Heute den Fremden.
Morgen den Nachbarn.
Heute eine Krankheit.
Morgen das Klima.
Dann die Wirtschaft.
Dann die Maschinen.
Dann die Menschen.
Es gibt immer etwas.
Das ist das Schöne
an der Angst.
Sie braucht keine Wahrheit.
Nur Möglichkeit.
„Es könnte passieren.“
Vier perfekte Wörter.
Es könnte passieren.
Wiederhole sie.
Es könnte passieren.
Noch einmal.
Es könnte passieren.
Jetzt fühlst du es.
Sehr gut.
Dein Herz schlägt schneller.
Du hörst besser zu.
Du gehorchst schneller.
Du kaufst schneller.
Du wählst anders.
Angst funktioniert.
GEFAHR!
GEFAHR!
Hab Angst vor morgen!
GEFAHR!
GEFAHR!
Wir beschützen dich davor!
Und eines Tages
wachst du auf.
Keine Krise.
Kein Krieg.
Kein Alarm.
Keine Gefahr.
Stille.
Du öffnest das Fenster.
Die Straße ist ruhig.
Die Sonne scheint.
Menschen gehen zur Arbeit.
Nichts passiert.
Du atmest.
Zum ersten Mal
seit langer Zeit.
Dann vibriert
dein Telefon.
BREAKING NEWS.
Eine neue Gefahr.
Du öffnest die Nachricht.
Natürlich.
Was sonst?
Guten Morgen.
Hast du Angst?
Jetzt schon.
Perfekt.
Bon dia.
Tens por?
No?
Espera.
Tenim notícies.
PERILL!
PERILL!
Tingues por del món!
PERILL!
PERILL!
La por és la nostra moneda més
forta!
Avui:
guerra.
Demà:
virus.
Demà passat:
terror.
Després:
crisi.
Quina?
Ja ho decidirem.
L'important:
por.
Una pantalla vermella.
Una veu ràpida.
ÚLTIMA HORA.
ÚLTIMA HORA.
ÚLTIMA HORA.
Ha passat alguna cosa.
En algun lloc.
Tu no hi ets.
Però continua mirant.
T'ho mostrarem
cent vegades.
Explosió.
Rebobina.
Explosió.
Rebobina.
Explosió.
Ara, publicitat.
PERILL!
PERILL!
El món és a punt d'acabar-se!
PERILL!
PERILL!
Després de la publicitat en sabrem
més!
La por ven diaris.
La por ven clics.
La por ven càmeres.
La por ven armes.
La por ven medicaments.
La por ven polítics.
La por ven
gairebé qualsevol cosa.
Una persona tranquil·la
compra poc.
Una persona espantada?
Seguretat.
Ràpid.
Signa aquí.
Què hi posa?
No hi ha temps.
És perillós.
Confia en nosaltres.
Només temporalment.
Coneixes la paraula.
Temporalment.
Més control.
Temporalment.
Més vigilància.
Temporalment.
Menys llibertat.
Temporalment.
PERILL!
PERILL!
Si us plau, mantingui la calma!
PERILL!
PERILL!
I continuï mirant!
Avui tens por de l'Est.
Demà de l'Oest.
Avui de l'estranger.
Demà del veí.
Avui d'una malaltia.
Demà del clima.
Després de l'economia.
Després de les màquines.
Després de les persones.
Sempre hi ha alguna cosa.
Això és el bonic
de la por.
No necessita veritat.
Només possibilitat.
«Podria passar.»
Tres paraules perfectes.
Podria passar.
Repeteix-les.
Podria passar.
Un altre cop.
Podria passar.
Ara ja ho sents.
Molt bé.
El cor et batega més de pressa.
Escoltes millor.
Obeeixes més de pressa.
Compres més de pressa.
Votes diferent.
La por funciona.
PERILL!
PERILL!
Tingues por de demà!
PERILL!
PERILL!
Nosaltres te'n protegirem!
I un dia
et despertes.
Cap crisi.
Cap guerra.
Cap alarma.
Cap perill.
Silenci.
Obres la finestra.
El carrer és tranquil.
Brilla el sol.
La gent va a treballar.
No passa res.
Respires.
Per primera vegada
en molt de temps.
Llavors vibra
el telèfon.
ÚLTIMA HORA.
Un nou perill.
Obres la notícia.
Naturalment.
Què, si no?
Bon dia.
Tens por?
Ara sí.
Perfecte.
11PRODUKTIVProductiu6:16Alemany + català
Ja no necessites un supervisor: el portes dins. Comptes passos, hores, calories i objectius fins que descansar provoca culpabilitat. El treballador perfecte és aquell que s’obliga ell mateix.
Guten Morgen.
Es ist sechs Uhr.
Aufstehen.
Du hast Ziele.
PRODUKTIV!
PRODUKTIV!
Schneller als gestern!
PRODUKTIV!
PRODUKTIV!
Stillstand ist Verlust!
Kaffee.
Telefon.
E-Mails.
Termine.
Noch bevor
du richtig wach bist,
hat die Welt
schon etwas von dir
verlangt.
Antworten.
Schnell.
Sehr schnell.
Sofort.
Warum hast du
drei Minuten gebraucht?
Alles in Ordnung?
Dein Kalender ist voll.
Sehr gut.
Dein Kopf ist voll.
Nicht relevant.
Dein Konto?
Weiterarbeiten.
PRODUKTIV!
PRODUKTIV!
Jede Minute muss sich
lohnen!
PRODUKTIV!
PRODUKTIV!
Wir optimieren dein Leben!
Acht Stunden?
Zu wenig.
Zehn?
Engagiert.
Zwölf?
Leidenschaft.
Sechzehn?
Gründermentalität.
Herzlichen Glückwunsch.
Du bist
ein Vorbild.
Montag.
Dienstag.
Mittwoch.
Donnerstag.
Freitag.
Samstag?
Nur kurz.
Sonntag?
Vorbereitung
für Montag.
Du bist frei,
deine Zeit
selbst einzuteilen.
Solange alles
fertig wird.
Alles.
Immer.
PRODUKTIV!
PRODUKTIV!
Dein Wert steigt mit
deiner Leistung!
PRODUKTIV!
PRODUKTIV!
Wer nichts produziert,
existiert nicht!
Eine App zählt deine
Schritte.
Eine App zählt deinen
Schlaf.
Eine App zählt deine
Kalorien.
Eine App zählt deine
Stunden.
Eine App sagt:
Du könntest
besser sein.
Natürlich.
Du kannst immer
besser sein.
Mehr Fokus.
Mehr Disziplin.
Mehr Leistung.
Mehr.
Mehr.
Mehr.
Wann ist genug?
Diese Funktion
ist nicht verfügbar.
Bitte aktualisieren Sie
Ihre Ziele.
Du arbeitest,
um Zeit zu sparen.
Du sparst Zeit,
um mehr zu arbeiten.
Du kaufst Maschinen,
die Arbeit übernehmen.
Dann arbeitest du mehr,
um die Maschinen
zu bezahlen.
Effizienz.
Fortschritt.
Wachstum.
Noch einmal:
Wachstum.
Ein Baum wächst
bis er groß ist.
Eine Wirtschaft
muss für immer wachsen.
Warum?
Bitte stellen Sie
keine biologischen Fragen.
PRODUKTIV!
PRODUKTIV!
Heute besser als gestern!
PRODUKTIV!
PRODUKTIV!
Morgen besser als heute!
Du bist müde.
Motivation fehlt?
Hier ist ein Podcast.
Du bist erschöpft?
Hier ist ein Coach.
Du kannst nicht mehr?
Hier ist Kaffee.
Du willst aufhören?
Hier ist ein Video:
„Die fünf Gewohnheiten
erfolgreicher Menschen.“
Nummer eins:
Früh aufstehen.
Du stehst schon früh auf.
Früher.
Nummer zwei:
Härter arbeiten.
Du arbeitest schon hart.
Härter.
Nummer drei:
Keine Ausreden.
Verstanden.
Weiter.
Weiter.
Weiter.
Bis eines Tages
dein Kalender
plötzlich leer ist.
Keine Meetings.
Keine Nachrichten.
Keine Aufgaben.
Keine Ziele.
Stille.
Du sitzt da.
Zum ersten Mal
musst du nichts tun.
Fünf Minuten.
Zehn Minuten.
Dann kommt
dieses seltsame Gefühl.
Schuld.
Du greifst
nach dem Telefon.
Vielleicht gibt es
noch etwas zu erledigen.
Natürlich gibt es das.
Es gibt immer etwas.
Sehr gut.
PRODUKTIV!
PRODUKTIV!
Du brauchst
keinen Chef mehr.
Der Chef
bist jetzt
du.
Bon dia.
Són les sis.
Aixeca't.
Tens objectius.
PRODUCTIU!
PRODUCTIU!
Més ràpid que ahir!
PRODUCTIU!
PRODUCTIU!
Aturar-se és perdre!
Cafè.
Telèfon.
Correus.
Reunions.
Abans fins i tot
d'estar ben despert,
el món
ja t'ha demanat alguna
cosa.
Respon.
Ràpid.
Molt ràpid.
Ara mateix.
Per què has trigat
tres minuts?
Tot bé?
El teu calendari és ple.
Molt bé.
El teu cap és ple.
Irrellevant.
El teu compte?
Continua treballant.
PRODUCTIU!
PRODUCTIU!
Cada minut ha de rendir!
PRODUCTIU!
PRODUCTIU!
Optimitzem la teva vida!
Vuit hores?
Massa poc.
Deu?
Compromès.
Dotze?
Passió.
Setze?
Mentalitat emprenedora.
Enhorabona.
Ets
un exemple.
Dilluns.
Dimarts.
Dimecres.
Dijous.
Divendres.
Dissabte?
Només una estona.
Diumenge?
Preparar
dilluns.
Ets lliure
d'organitzar
el teu temps.
Mentre tot
quedi fet.
Tot.
Sempre.
PRODUCTIU!
PRODUCTIU!
El teu valor puja amb el
rendiment!
PRODUCTIU!
PRODUCTIU!
Qui no produeix,
no existeix!
Una app compta els teus
passos.
Una app compta el teu son.
Una app compta les
calories.
Una app compta les hores.
Una app diu:
Podries
ser millor.
Naturalment.
Sempre pots
ser millor.
Més concentració.
Més disciplina.
Més rendiment.
Més.
Més.
Més.
Quan n'hi ha prou?
Aquesta funció
no està disponible.
Actualitzi
els seus objectius.
Treballes
per estalviar temps.
Estalvies temps
per treballar més.
Compres màquines
que fan la feina.
Després treballes més
per pagar
les màquines.
Eficiència.
Progrés.
Creixement.
Una altra vegada:
creixement.
Un arbre creix
fins que és gran.
Una economia
ha de créixer per sempre.
Per què?
Si us plau,
no faci preguntes
biològiques.
PRODUCTIU!
PRODUCTIU!
Avui millor que ahir!
PRODUCTIU!
PRODUCTIU!
Demà millor que avui!
Estàs cansat.
Et falta motivació?
Aquí tens un pòdcast.
Estàs esgotat?
Aquí tens un coach.
No pots més?
Aquí tens cafè.
Vols parar?
Aquí tens un vídeo:
«Els cinc hàbits
de les persones d'èxit.»
Número u:
llevar-se d'hora.
Ja et lleves d'hora.
Més d'hora.
Número dos:
treballar més dur.
Ja treballes dur.
Més dur.
Número tres:
cap excusa.
Entès.
Continua.
Continua.
Continua.
Fins que un dia
el calendari
queda sobtadament buit.
Cap reunió.
Cap missatge.
Cap tasca.
Cap objectiu.
Silenci.
Seus.
Per primera vegada
no has de fer res.
Cinc minuts.
Deu minuts.
I arriba
aquella sensació estranya.
Culpa.
Agafes
el telèfon.
Potser queda
alguna cosa per fer.
Naturalment.
Sempre queda alguna cosa.
Molt bé.
PRODUCTIU!
PRODUCTIU!
Ja no necessites
cap cap.
El cap
ara
ets tu.
12DER FRIEDENLa pau4:59Alemany + català
Tothom vol pau. Mentrestant hi ha més míssils, drons, avions, pressupost militar i contractes. Tot, aparentment, für den Frieden: per la pau.
Guten Abend.
Heute sprechen wir
über Frieden.
FRIEDEN!
FRIEDEN!
Alle wollen Frieden!
FRIEDEN!
FRIEDEN!
Darum bauen wir mehr Waffen!
Ein Präsident sagt:
Frieden.
Ein General sagt:
Frieden.
Ein Konzern sagt:
Frieden.
Die Fabrik
arbeitet nachts.
Panzer.
Raketen.
Drohnen.
Munition.
Alles für den Frieden.
Natürlich.
Ein neues Flugzeug.
Für den Frieden.
Eine neue Bombe.
Für den Frieden.
Eine neue Basis.
Für den Frieden.
Noch hundert Milliarden.
Für den Frieden.
FRIEDEN!
FRIEDEN!
Bewaffnet bis an die Zähne!
FRIEDEN!
FRIEDEN!
Damit der Frieden sicher bleibt!
Die Waffen werden gebaut,
damit niemand sie benutzt.
Sie werden verkauft,
damit niemand sie braucht.
Sie werden verbessert,
damit niemand sie wagt.
Logisch.
Sehr logisch.
Und irgendwo
muss man testen,
ob sie funktionieren.
Ein fremdes Land.
Ein fremder Himmel.
Ein fremdes Haus.
Perfekt.
Die Börse öffnet.
Die Rakete startet.
Die Aktie steigt.
Das Gebäude fällt.
Der Analyst sagt:
„Positive Aussichten
für den Verteidigungssektor.“
Verteidigung.
Ein schönes Wort.
Viel schöner
als Krieg.
FRIEDEN!
FRIEDEN!
Wir liefern ihn per Drohne!
FRIEDEN!
FRIEDEN!
Koordinaten bitte!
Heute bewaffnen wir
unseren Freund.
Morgen wird
unser Freund zum Feind.
Dann bewaffnen wir
seinen Nachbarn.
Geschäft ist Geschäft.
Aber Frieden?
Frieden ist unser Ziel.
Immer.
Seit Jahrzehnten.
Fast geschafft.
Noch eine Rakete.
Noch ein Vertrag.
Noch eine Generation.
Fast.
Fast.
Fast.
Ein Kind fragt:
„Wenn alle Frieden wollen,
wer will dann den Krieg?“
Stille.
Sehr komplizierte Frage.
Frag lieber
einen Experten.
Der Experte erklärt:
Abschreckung.
Sicherheit.
Stabilität.
Interessen.
Geopolitik.
Das Kind fragt:
„Also Frieden?“
Ja.
Genau.
Frieden.
FRIEDEN!
FRIEDEN!
Das wichtigste Wort der Welt!
FRIEDEN!
FRIEDEN!
Und eines der teuersten!
Eines Tages
verstummen die Waffen.
Keine Explosion.
Keine Sirene.
Keine Bestellung.
Keine neuen Verträge.
Die Fabrik steht still.
Der Vorstand schaut
auf die Zahlen.
Stille.
Das ist schlecht.
Sehr schlecht.
Zum Glück
gibt es irgendwo
eine neue Bedrohung.
Die Produktion
kann wieder beginnen.
Guten Abend.
Heute sprechen wir
über Frieden.
Die Fabrik
arbeitet wieder.
Alles
ist in Ordnung.
Bona nit.
Avui parlarem
de pau.
PAU!
PAU!
Tothom vol pau!
PAU!
PAU!
Per això fabriquem més armes!
Un president diu:
pau.
Un general diu:
pau.
Una corporació diu:
pau.
La fàbrica
treballa de nit.
Tancs.
Míssils.
Drons.
Munició.
Tot per la pau.
Naturalment.
Un avió nou.
Per la pau.
Una bomba nova.
Per la pau.
Una base nova.
Per la pau.
Cent mil milions més.
Per la pau.
PAU!
PAU!
Armats fins a les dents!
PAU!
PAU!
Perquè la pau estigui segura!
Les armes es fabriquen
perquè ningú no les utilitzi.
Es venen
perquè ningú no les necessiti.
Es milloren
perquè ningú no s'hi atreveixi.
Lògic.
Molt lògic.
I en algun lloc
cal provar
si funcionen.
Un país estranger.
Un cel estranger.
Una casa estrangera.
Perfecte.
Obre la borsa.
Surt el míssil.
Puja l'acció.
Cau l'edifici.
L'analista diu:
«Perspectives positives
per al sector de defensa.»
Defensa.
Una paraula bonica.
Molt més bonica
que guerra.
PAU!
PAU!
Te la lliurem amb dron!
PAU!
PAU!
Coordenades, si us plau!
Avui armem
el nostre amic.
Demà
l'amic serà enemic.
Aleshores armem
el seu veí.
Negocis són negocis.
Però la pau?
La pau és el nostre objectiu.
Sempre.
Des de fa dècades.
Gairebé hi som.
Un míssil més.
Un contracte més.
Una generació més.
Gairebé.
Gairebé.
Gairebé.
Un nen pregunta:
«Si tothom vol pau,
qui vol la guerra?»
Silenci.
Pregunta molt complicada.
Pregunta millor
a un expert.
L'expert explica:
dissuasió.
seguretat.
estabilitat.
interessos.
geopolítica.
El nen pregunta:
«Així doncs, pau?»
Sí.
Exacte.
Pau.
PAU!
PAU!
La paraula més important del món!
PAU!
PAU!
I una de les més cares!
Un dia
callen les armes.
Cap explosió.
Cap sirena.
Cap comanda.
Cap contracte nou.
La fàbrica queda quieta.
La direcció mira
les xifres.
Silenci.
Això és dolent.
Molt dolent.
Per sort,
en algun lloc
hi ha una nova amenaça.
La producció
pot tornar a començar.
Bona nit.
Avui parlarem
de pau.
La fàbrica
torna a treballar.
Tot
està en ordre.
13DIE GRENZELa frontera5:12Alemany + català
Els diners i les dades travessen fronteres instantàniament. Les mercaderies recorren el planeta. Però una persona necessita passaport, visat, empremtes i autorització. Una línia imaginària transforma un ciutadà en estranger només avançant uns metres.
Willkommen.
Bitte
Ihren Pass.
DIE GRENZE!
DIE GRENZE!
Hier endet deine Freiheit!
DIE GRENZE!
DIE GRENZE!
Bitte zeigen Sie,
wer Sie sind!
Das Geld?
Darf passieren.
Die Ware?
Darf passieren.
Die Daten?
Sind schon längst
auf der anderen Seite.
Und du?
Pass.
Visum.
Fingerabdruck.
Grund der Reise?
Wie lange?
Wo schlafen Sie?
Warum kommen Sie?
Warum bleiben Sie?
Warum gehen Sie?
Bitte antworten Sie.
DIE GRENZE!
DIE GRENZE!
Eine Linie auf der Erde!
DIE GRENZE!
DIE GRENZE!
Unsichtbar —
bis du sie übertrittst!
Ein Container
kommt aus Shanghai.
Keine Fragen.
Ein Konzern
kommt aus Amerika.
Willkommen.
Eine Milliarde
kommt aus der Schweiz.
Sehr willkommen.
Ein Mensch
kommt zu Fuß.
Moment.
Wer sind Sie?
Ein Vogel fliegt
über den Zaun.
Illegal?
Nein.
Ein Fluss überquert
zwei Länder.
Papiere?
Nicht nötig.
Der Wind kommt
aus dem Süden.
Kontrolle?
Unmöglich.
Nur der Mensch
braucht Erlaubnis.
Interessant.
DIE GRENZE!
DIE GRENZE!
Stahl, Beton und Dokumente!
DIE GRENZE!
DIE GRENZE!
Die Welt ist frei —
mit Genehmigung!
Auf der Karte:
eine Linie.
Auf dem Boden:
Kameras.
Sensoren.
Zäune.
Soldaten.
Auf der einen Seite
bist du Bürger.
Zehn Meter weiter
bist du Ausländer.
Du hast dich
nicht verändert.
Nur die Erde
unter deinen Füßen.
Ein Pass sagt:
Willkommen.
Ein anderer sagt:
Warten.
Ein anderer sagt:
Zurück.
Geburtsort:
Zufall.
Rechte:
nicht immer.
Bitte stellen Sie sich
in die richtige Schlange.
EU.
NON-EU.
DIPLOMAT.
BUSINESS.
OTHER.
Der Mensch
sortiert den Menschen.
Effizient.
DIE GRENZE!
DIE GRENZE!
Wer darf rein?
DIE GRENZE!
DIE GRENZE!
Wer entscheidet das?
Während wir
über Menschen streiten,
überquert das Kapital
die Grenze
in Millisekunden.
Klick.
Eine Million.
Klick.
Hundert Millionen.
Keine Mauer
ist hoch genug
für Geld.
Keine Grenze
ist geschlossen genug
für Daten.
Keine Kontrolle
ist streng genug
für Macht.
Nur du
stehst noch
in der Schlange.
Bitte warten.
...
Bitte warten.
...
Bitte warten.
Der Bildschirm
wird grün.
Willkommen.
Du darfst passieren.
Du gehst
zehn Meter weiter.
Drehst dich um.
Die Grenze
ist verschwunden.
Für dich.
Hinter dir
wartet der Nächste.
Bitte
Ihren Pass.
Benvingut.
Si us plau,
el passaport.
LA FRONTERA!
LA FRONTERA!
Aquí s'acaba la teva llibertat!
LA FRONTERA!
LA FRONTERA!
Si us plau, mostri
qui és!
Els diners?
Poden passar.
La mercaderia?
Pot passar.
Les dades?
Fa estona
que són a l'altra banda.
I tu?
Passaport.
Visat.
Empremta.
Motiu del viatge?
Quant temps?
On dormirà?
Per què ve?
Per què es queda?
Per què se'n va?
Respongui, si us plau.
LA FRONTERA!
LA FRONTERA!
Una línia damunt la Terra!
LA FRONTERA!
LA FRONTERA!
Invisible —
fins que la travesses!
Un contenidor
arriba de Xangai.
Cap pregunta.
Una corporació
arriba d'Amèrica.
Benvinguda.
Mil milions
arriben de Suïssa.
Molt benvinguts.
Una persona
arriba caminant.
Un moment.
Qui és vostè?
Un ocell vola
per damunt de la tanca.
Il·legal?
No.
Un riu travessa
dos països.
Papers?
No cal.
El vent arriba
del sud.
Control?
Impossible.
Només l'ésser humà
necessita permís.
Interessant.
LA FRONTERA!
LA FRONTERA!
Acer, formigó i documents!
LA FRONTERA!
LA FRONTERA!
El món és lliure —
amb autorització!
Al mapa:
una línia.
A terra:
càmeres.
sensors.
tanques.
soldats.
A un costat
ets ciutadà.
Deu metres més enllà
ets estranger.
Tu no
has canviat.
Només la terra
sota els teus peus.
Un passaport diu:
benvingut.
Un altre diu:
esperi.
Un altre diu:
torni enrere.
Lloc de naixement:
atzar.
Drets:
no sempre.
Posi's, si us plau,
a la cua correcta.
UE.
NO-UE.
DIPLOMÀTIC.
NEGOCIS.
ALTRES.
L'ésser humà
classifica l'ésser humà.
Eficient.
LA FRONTERA!
LA FRONTERA!
Qui pot entrar?
LA FRONTERA!
LA FRONTERA!
Qui ho decideix?
Mentre nosaltres
discutim sobre persones,
el capital
travessa la frontera
en mil·lisegons.
Clic.
Un milió.
Clic.
Cent milions.
Cap mur
és prou alt
per als diners.
Cap frontera
és prou tancada
per a les dades.
Cap control
és prou estricte
per al poder.
Només tu
continues
fent cua.
Esperi, si us plau.
...
Esperi, si us plau.
...
Esperi, si us plau.
La pantalla
es torna verda.
Benvingut.
Pot passar.
Avances
deu metres.
Et gires.
La frontera
ha desaparegut.
Per a tu.
Darrere teu
espera el següent.
Si us plau,
el passaport.
14DER RETTEREl salvador5:49Alemany + català
Quan una societat té por apareix algú dient: només jo puc solucionar-ho. Però el salvador té un problema: si desapareix la crisi, desapareix la necessitat del salvador. Per això necessita enemics, amenaces i emergències.
Meine Damen und Herren.
Das Land ist müde.
Das Volk hat Angst.
Die Zukunft ist unsicher.
Zum Glück
bin ich hier.
DER RETTER!
DER RETTER!
Er kommt, wenn alles fällt!
DER RETTER!
DER RETTER!
Ein Mann rettet die Welt!
Er spricht langsam.
Er spricht laut.
Er kennt die Schuldigen.
Das hilft.
Die Banken.
Die Reichen.
Die Armen.
Die Fremden.
Die Eliten.
Die Linken.
Die Rechten.
Je nach Publikum.
Heute hier.
Morgen dort.
Immer dieselbe Lösung:
Ich.
DER RETTER!
DER RETTER!
Gebt ihm eure Stimme!
DER RETTER!
DER RETTER!
Dann wird alles wieder gut!
Er braucht keine Fragen.
Er hat Antworten.
Kurze Antworten.
Sehr kurze.
Zu kompliziert?
Verräter.
Nicht einverstanden?
Gekauft.
Kritik?
Propaganda.
Beweise?
Später.
Vertrau mir.
Ich kenne
das Volk.
Ich bin
das Volk.
Interessant.
Millionen Menschen.
Eine Stimme.
Seine.
Die Menge ruft.
Der Bildschirm zeigt.
Die Fahnen steigen.
Die Musik wird lauter.
Niemand hört
die Frage hinten im Saal.
DER RETTER!
DER RETTER!
Stärker als das Parlament!
DER RETTER!
DER RETTER!
Stärker als jedes Argument!
Gestern brauchte er
deine Stimme.
Heute braucht er
dein Vertrauen.
Morgen braucht er
mehr Macht.
Nur vorübergehend.
Natürlich.
Die Krise ist groß.
Sehr groß.
Größer als gestern.
Seltsam.
Je größer seine Macht,
desto größer
die Krise.
Mehr Krise.
Mehr Angst.
Mehr Angst.
Mehr Retter.
Ein perfekter Kreis.
Er verspricht Ordnung.
Aber braucht Chaos.
Er verspricht Einheit.
Aber braucht Feinde.
Er verspricht Wahrheit.
Aber braucht Lügen.
Er verspricht,
dass du ihn eines Tages
nicht mehr brauchst.
Dieser Tag
kommt nie.
DER RETTER!
DER RETTER!
Ohne ihn sind wir verloren!
DER RETTER!
DER RETTER!
Das hat er uns selbst geschworen!
Links.
Rechts.
Revolution.
Nation.
Andere Fahnen.
Andere Lieder.
Dieselbe Bühne.
Dasselbe Licht.
Dasselbe Mikrofon.
Und immer wieder
derselbe Satz:
„Nur ich
kann euch retten.“
Die Menge schweigt.
Ein Mann fragt:
„Vor wem?“
Der Retter lächelt.
Vor ihnen.
Wer sind sie?
Er zeigt
in die Dunkelheit.
Dort.
Siehst du sie nicht?
Nein.
Perfekt.
Dann können sie
überall sein.
DER RETTER!
DER RETTER!
Beschütze uns vor dem Feind!
DER RETTER!
DER RETTER!
Bis nur noch einer übrig bleibt!
Jahre später.
Die Plakate sind alt.
Die Versprechen auch.
Das Land ist noch müde.
Das Volk hat noch Angst.
Die Zukunft
ist noch unsicher.
Der Retter tritt
vor die Kameras.
Meine Damen und Herren.
Die Lage ist ernst.
Sehr ernst.
Aber keine Sorge.
Zum Glück
bin ich
noch hier.
Senyores i senyors.
El país està cansat.
El poble té por.
El futur és incert.
Per sort,
jo soc aquí.
EL SALVADOR!
EL SALVADOR!
Arriba quan tot cau!
EL SALVADOR!
EL SALVADOR!
Un home salva el món!
Parla a poc a poc.
Parla fort.
Coneix els culpables.
Això ajuda.
Els bancs.
Els rics.
Els pobres.
Els estrangers.
Les elits.
L'esquerra.
La dreta.
Segons el públic.
Avui aquí.
Demà allà.
Sempre la mateixa solució:
jo.
EL SALVADOR!
EL SALVADOR!
Doneu-li el vostre vot!
EL SALVADOR!
EL SALVADOR!
I tot tornarà a anar bé!
No necessita preguntes.
Té respostes.
Respostes curtes.
Molt curtes.
Massa complicat?
Traïdor.
No hi estàs d'acord?
Comprat.
Crítica?
Propaganda.
Proves?
Més tard.
Confia en mi.
Conec
el poble.
Jo soc
el poble.
Interessant.
Milions de persones.
Una veu.
La seva.
La multitud crida.
La pantalla mostra.
Pugen les banderes.
La música sona més forta.
Ningú sent
la pregunta del fons de la sala.
EL SALVADOR!
EL SALVADOR!
Més fort que el parlament!
EL SALVADOR!
EL SALVADOR!
Més fort que qualsevol argument!
Ahir necessitava
el teu vot.
Avui necessita
la teva confiança.
Demà necessita
més poder.
Només temporalment.
Naturalment.
La crisi és gran.
Molt gran.
Més gran que ahir.
Estrany.
Com més poder té,
més gran és
la crisi.
Més crisi.
Més por.
Més por.
Més salvador.
Un cercle perfecte.
Promet ordre.
Però necessita caos.
Promet unitat.
Però necessita enemics.
Promet veritat.
Però necessita mentides.
Promet
que un dia
ja no el necessitaràs.
Aquell dia
no arriba mai.
EL SALVADOR!
EL SALVADOR!
Sense ell estem perduts!
EL SALVADOR!
EL SALVADOR!
Ell mateix ens ho ha jurat!
Esquerra.
Dreta.
Revolució.
Nació.
Altres banderes.
Altres cançons.
El mateix escenari.
La mateixa llum.
El mateix micròfon.
I una vegada i una altra
la mateixa frase:
«Només jo
us puc salvar.»
La multitud calla.
Un home pregunta:
«De qui?»
El salvador somriu.
D'ells.
Qui són?
Assenyala
la foscor.
Allà.
No els veus?
No.
Perfecte.
Així poden ser
pertot arreu.
EL SALVADOR!
EL SALVADOR!
Protegeix-nos de l'enemic!
EL SALVADOR!
EL SALVADOR!
Fins que només en quedi un!
Anys després.
Els cartells són vells.
Les promeses també.
El país continua cansat.
El poble continua tenint por.
El futur
continua incert.
El salvador surt
davant de les càmeres.
Senyores i senyors.
La situació és greu.
Molt greu.
Però no es preocupin.
Per sort,
jo
encara soc aquí.
15DIE MASCHINELa màquina5:53Alemany + català
Una IA concedeix el crèdit, una altra selecciona currículums, una altra calcula riscos. Quan alguna cosa surt malament, ningú ho ha decidit: ho ha decidit el sistema. La tecnologia crea decisions sense responsable.
Guten Morgen.
Ihre Anfrage
wurde bearbeitet.
Die Entscheidung ist:
NEIN.
Warum?
DIE MASCHINE!
DIE MASCHINE!
Sie entscheidet ohne Hass!
DIE MASCHINE!
DIE MASCHINE!
Objektiv und fehlerfrei!
Wer hat entschieden?
Niemand.
Die Maschine.
Wer hat sie programmiert?
Wir.
Wer ist „wir“?
Nächste Frage.
Sie entscheidet,
wer Kredit bekommt.
Wer Arbeit bekommt.
Wer Versicherung bekommt.
Wer verdächtig ist.
Wer warten muss.
Wer passieren darf.
Schneller als ein Mensch.
Billiger als ein Mensch.
Ohne Müdigkeit.
Ohne Zweifel.
Ohne Gewissen?
Diese Funktion
wurde nicht gefunden.
DIE MASCHINE!
DIE MASCHINE!
Zahlen lügen niemals!
DIE MASCHINE!
DIE MASCHINE!
Menschen leider schon!
Name.
Alter.
Wohnort.
Einkommen.
Freunde.
Käufe.
Suchverlauf.
Bewegungen.
Risiko:
72 Prozent.
Warum?
Zu kompliziert.
Das Modell
hat entschieden.
Kann ich Einspruch einlegen?
Natürlich.
Ihr Einspruch
wird automatisch geprüft.
Von wem?
Von der Maschine.
Sehr effizient.
Ein Minister sagt:
„Nicht meine Entscheidung.“
Ein Direktor sagt:
„Nicht meine Entscheidung.“
Ein Polizist sagt:
„Nicht meine Entscheidung.“
Der Bildschirm sagt:
„Entscheidung abgeschlossen.“
Perfekt.
Eine Welt voller Entscheidungen.
Ohne jemanden,
der entschieden hat.
DIE MASCHINE!
DIE MASCHINE!
Niemand trägt mehr Schuld!
DIE MASCHINE!
DIE MASCHINE!
Das System hat nur getan,
was es soll!
Früher sagte ein König:
Ich befehle.
Später sagte ein Präsident:
Wir beschließen.
Heute sagt ein Mensch:
Der Computer
lässt es nicht zu.
Fortschritt.
Ein Algorithmus
wählt deinen Lebenslauf aus.
Ein anderer
berechnet deine Krankheit.
Ein anderer
entscheidet deine Versicherung.
Ein anderer
beobachtet dein Gesicht.
Und irgendwann
fragt eine Maschine
eine andere Maschine,
ob du
vertrauenswürdig bist.
Antwort:
Unbekannt.
Vorsichtshalber:
Nein.
DIE MASCHINE!
DIE MASCHINE!
Sie kennt keine Ideologie!
DIE MASCHINE!
DIE MASCHINE!
Nur Daten!
Nur Daten.
Daten aus gestern.
Daten von Menschen.
Menschen mit Fehlern.
Fehler werden Daten.
Daten werden Regeln.
Regeln werden Zukunft.
Interessant.
Wir bauten die Maschine,
damit sie von uns lernt.
Sie lernte.
Sehr gut sogar.
Vielleicht
zu gut.
Eines Tages
kommt eine neue Frage:
„Wer soll entscheiden?“
Mensch?
Langsam.
Emotional.
Unberechenbar.
Maschine?
Schnell.
Logisch.
Effizient.
Der Mensch drückt:
MASCHINE.
Entscheidung gespeichert.
Von diesem Moment an
entscheidet die Maschine,
wann wieder gefragt wird.
...
Guten Morgen.
Ihre Anfrage
wurde bearbeitet.
Die Entscheidung ist:
Sie brauchen
diese Frage
nicht mehr
zu stellen.
Bon dia.
La seva sol·licitud
ha estat processada.
La decisió és:
NO.
Per què?
LA MÀQUINA!
LA MÀQUINA!
Decideix sense odi!
LA MÀQUINA!
LA MÀQUINA!
Objectiva i sense errors!
Qui ha decidit?
Ningú.
La màquina.
Qui l'ha programada?
Nosaltres.
Qui és «nosaltres»?
Pregunta següent.
Decideix
qui obté crèdit.
Qui obté feina.
Qui obté assegurança.
Qui és sospitós.
Qui ha d'esperar.
Qui pot passar.
Més ràpida que una persona.
Més barata que una persona.
Sense cansament.
Sense dubtes.
Sense consciència?
Aquesta funció
no s'ha trobat.
LA MÀQUINA!
LA MÀQUINA!
Els números no menteixen mai!
LA MÀQUINA!
LA MÀQUINA!
Les persones, malauradament, sí!
Nom.
Edat.
Residència.
Ingressos.
Amics.
Compres.
Historial de cerques.
Moviments.
Risc:
72 per cent.
Per què?
Massa complicat.
El model
ha decidit.
Puc recórrer?
Naturalment.
El seu recurs
serà revisat automàticament.
Per qui?
Per la màquina.
Molt eficient.
Un ministre diu:
«No és decisió meva.»
Un director diu:
«No és decisió meva.»
Un policia diu:
«No és decisió meva.»
La pantalla diu:
«Decisió finalitzada.»
Perfecte.
Un món ple de decisions.
Sense ningú
que hagi decidit.
LA MÀQUINA!
LA MÀQUINA!
Ja ningú carrega la culpa!
LA MÀQUINA!
LA MÀQUINA!
El sistema només ha fet
allò que havia de fer!
Abans un rei deia:
Jo ordeno.
Després un president deia:
Nosaltres decidim.
Avui una persona diu:
L'ordinador
no m'ho permet.
Progrés.
Un algoritme
selecciona el teu currículum.
Un altre
calcula la teva malaltia.
Un altre
decideix la teva assegurança.
Un altre
observa la teva cara.
I algun dia
una màquina pregunta
a una altra màquina
si tu
ets de confiança.
Resposta:
desconegut.
Per si de cas:
no.
LA MÀQUINA!
LA MÀQUINA!
No coneix ideologies!
LA MÀQUINA!
LA MÀQUINA!
Només dades!
Només dades.
Dades d'ahir.
Dades de persones.
Persones amb errors.
Els errors es tornen dades.
Les dades es tornen regles.
Les regles es tornen futur.
Interessant.
Vam construir la màquina
perquè aprengués de nosaltres.
Va aprendre.
Molt bé, de fet.
Potser
massa bé.
Un dia
arriba una nova pregunta:
«Qui ha de decidir?»
Humà?
Lent.
Emocional.
Imprevisible.
Màquina?
Ràpida.
Lògica.
Eficient.
L'humà prem:
MÀQUINA.
Decisió desada.
Des d'aquell moment
la màquina decideix
quan es tornarà a preguntar.
...
Bon dia.
La seva sol·licitud
ha estat processada.
La decisió és:
ja no necessita
fer
aquesta pregunta.
16DIE SCHULDLa culpa5:55Alemany + català
El govern culpa el mercat; el mercat, la crisi; la crisi, la guerra; el general, l’enemic; l’empresa, el consumidor. La culpa circula perfectament i, precisament per això, mai arriba enlloc.
Guten Abend.
Etwas ist
schiefgegangen.
Sehr schief.
Wer war es?
Nicht ich.
DIE SCHULD!
DIE SCHULD!
Gib sie weiter!
DIE SCHULD!
DIE SCHULD!
Hauptsache,
sie bleibt nicht hier!
Der Minister sagt:
Der Markt.
Der Markt sagt:
Die Krise.
Die Krise sagt:
Der Krieg.
Der General sagt:
Der Feind.
Der Konzern sagt:
Der Kunde.
Der Kunde sagt:
Die Regierung.
Perfekt.
Ein Kreis.
Ohne Anfang.
Ohne Ende.
Und vor allem:
ohne Schuldigen.
DIE SCHULD!
DIE SCHULD!
Niemand war
verantwortlich!
DIE SCHULD!
DIE SCHULD!
Es war unvermeidbar!
Die Preise steigen.
Nicht unsere Schuld.
Die Löhne fallen.
Nicht unsere Schuld.
Die Fabrik schließt.
Nicht unsere Schuld.
Die Bombe fällt.
Nicht unsere Schuld.
Das System.
Welches System?
Das System.
Wer ist das System?
...
Nächste Frage.
Ein Vorstand
unterschreibt.
Ein Computer berechnet.
Ein Minister genehmigt.
Ein Beamter stempelt.
Ein Soldat drückt.
Ein Gebäude fällt.
Wer hat es getan?
Niemand.
Jeder hat nur
seinen Teil gemacht.
Sehr praktisch.
DIE SCHULD!
DIE SCHULD!
Teile sie in tausend
Stücke!
DIE SCHULD!
DIE SCHULD!
Dann gehört sie keinem
mehr!
Eine Bank verliert
Milliarden.
Der Staat bezahlt.
Eine Firma gewinnt
Milliarden.
Die Aktionäre kassieren.
Verlust:
gesellschaftlich.
Gewinn:
privat.
Ist das gerecht?
Das ist kompliziert.
Bitte wenden Sie sich
an die zuständige
Abteilung.
Welche?
Nicht unsere.
Der Politiker zeigt
nach links.
Der andere
nach rechts.
Links zeigt
nach oben.
Oben zeigt
nach unten.
Unten zeigt
nach draußen.
Draußen steht
ein Mann
mit seiner Rechnung.
Er schaut nach oben.
Niemand schaut zurück.
DIE SCHULD!
DIE SCHULD!
Such dir einen Namen!
DIE SCHULD!
DIE SCHULD!
Such dir ein Gesicht!
Der Fremde.
Der Reiche.
Der Arme.
Der Arbeitslose.
Der Banker.
Der Politiker.
Der Russe.
Der Amerikaner.
Der Chinese.
Der Nachbar.
Irgendjemand.
Hauptsache:
jemand anderes.
Denn Schuld
braucht ein Gesicht.
Verantwortung
braucht einen Spiegel.
Und Spiegel
sind gefährlich.
Stille.
Eines Tages
stehen alle vor einem.
Der Minister.
Der General.
Der Banker.
Der Direktor.
Der Wähler.
Der Arbeiter.
Der Konsument.
Der Bildschirm fragt:
WER IST SCHULD?
Alle zeigen
gleichzeitig
auf den anderen.
Der Bildschirm wartet.
Noch einmal:
WER IST SCHULD?
Stille.
Niemand bewegt sich.
Dann zeigt
ein Kind
auf alle.
Sehr unangenehm.
Bitte entfernen Sie
das Kind.
DIE SCHULD!
DIE SCHULD!
Gib sie weiter!
DIE SCHULD!
DIE SCHULD!
Bis niemand mehr weiß,
wo alles begann!
Guten Abend.
Etwas ist
schiefgegangen.
Sehr schief.
Wir untersuchen
den Vorfall.
Natürlich.
Und sobald wir wissen,
wer verantwortlich war,
werden wir Ihnen erklären,
warum
wir es
nicht waren.
Bona nit.
Alguna cosa
ha anat malament.
Molt malament.
Qui ha estat?
Jo no.
LA CULPA!
LA CULPA!
Passa-la!
LA CULPA!
LA CULPA!
L'important és
que no es quedi aquí!
El ministre diu:
el mercat.
El mercat diu:
la crisi.
La crisi diu:
la guerra.
El general diu:
l'enemic.
La corporació diu:
el client.
El client diu:
el govern.
Perfecte.
Un cercle.
Sense inici.
Sense final.
I sobretot:
sense culpable.
LA CULPA!
LA CULPA!
Ningú era responsable!
LA CULPA!
LA CULPA!
Era inevitable!
Pugen els preus.
No és culpa nostra.
Baixen els salaris.
No és culpa nostra.
Tanca la fàbrica.
No és culpa nostra.
Cau la bomba.
No és culpa nostra.
El sistema.
Quin sistema?
El sistema.
Qui és el sistema?
...
Pregunta següent.
Un consell signa.
Un ordinador calcula.
Un ministre autoritza.
Un funcionari segella.
Un soldat prem.
Cau un edifici.
Qui ho ha fet?
Ningú.
Cadascú només
ha fet la seva part.
Molt pràctic.
LA CULPA!
LA CULPA!
Divideix-la en mil peces!
LA CULPA!
LA CULPA!
Així ja no és de ningú!
Un banc perd milers de
milions.
Paga l'Estat.
Una empresa guanya milers
de milions.
Cobren els accionistes.
Pèrdua:
social.
Guany:
privat.
És just?
És complicat.
Adreci's, si us plau,
al departament
corresponent.
Quin?
El nostre, no.
El polític assenyala
cap a l'esquerra.
L'altre,
cap a la dreta.
L'esquerra assenyala
cap amunt.
A dalt assenyalen
cap avall.
A baix assenyalen
cap a fora.
A fora hi ha
un home
amb la seva factura.
Mira amunt.
Ningú no li torna la
mirada.
LA CULPA!
LA CULPA!
Busca-li un nom!
LA CULPA!
LA CULPA!
Busca-li una cara!
L'estranger.
El ric.
El pobre.
L'aturat.
El banquer.
El polític.
El rus.
L'americà.
El xinès.
El veí.
Qualsevol.
L'important:
algú altre.
Perquè la culpa
necessita una cara.
La responsabilitat
necessita un mirall.
I els miralls
són perillosos.
Silenci.
Un dia
tothom es troba al davant.
El ministre.
El general.
El banquer.
El director.
El votant.
El treballador.
El consumidor.
La pantalla pregunta:
QUI EN TÉ LA CULPA?
Tots assenyalen
al mateix temps
l'altre.
La pantalla espera.
Un altre cop:
QUI EN TÉ LA CULPA?
Silenci.
Ningú es mou.
Llavors un nen
assenyala
tothom.
Molt incòmode.
Si us plau, retirin
el nen.
LA CULPA!
LA CULPA!
Passa-la!
LA CULPA!
LA CULPA!
Fins que ningú recordi
on va començar tot!
Bona nit.
Alguna cosa
ha anat malament.
Molt malament.
Estem investigant
l'incident.
Naturalment.
I tan bon punt sapiguem
qui n'era responsable,
li explicarem
per què
no
érem nosaltres.
17DIE KRISELa crisi5:27Alemany + català
Cada emergència justifica mesures excepcionals. El problema apareix quan desapareix l’emergència però les mesures continuen. Després arriba una altra crisi, fins que l’excepcional deixa de semblar excepcional.
Achtung.
Wir unterbrechen
das normale Programm.
Es gibt
eine Krise.
DIE KRISE!
DIE KRISE!
Diesmal ist es wirklich
ernst!
DIE KRISE!
DIE KRISE!
Bitte folgen Sie den
Regeln!
Welche Krise?
Wirtschaft.
Gesundheit.
Energie.
Krieg.
Klima.
Terror.
Wählen Sie eine.
Oder mehrere.
Das Ergebnis
bleibt gleich:
Ausnahmezustand.
Nur für kurze Zeit.
Natürlich.
Ein neues Gesetz.
Wegen der Krise.
Neue Schulden.
Wegen der Krise.
Neue Kontrolle.
Wegen der Krise.
Hundert Milliarden.
Wegen der Krise.
Keine Fragen.
Wir haben
eine Krise.
DIE KRISE!
DIE KRISE!
Heute gibt es keine
Alternative!
DIE KRISE!
DIE KRISE!
Morgen reden wir über
Freiheit!
Der Experte erscheint
auf dem Bildschirm.
Er hat Zahlen.
Viele Zahlen.
Eine Kurve steigt.
Gefährlich.
Eine Kurve fällt.
Auch gefährlich.
Was müssen wir tun?
Schnell handeln.
Wie schnell?
Jetzt.
Wer entscheidet?
Wir.
Wer ist „wir“?
Keine Zeit.
Die Krise.
Verstanden.
Montag:
Notfall.
Dienstag:
Sonderregel.
Mittwoch:
Hilfspaket.
Donnerstag:
neue Behörde.
Freitag:
neue Befugnisse.
Samstag:
Ruhe.
Sonntag:
BREAKING NEWS.
Eine neue Krise.
Perfektes Timing.
DIE KRISE!
DIE KRISE!
Sie wartet niemals!
DIE KRISE!
DIE KRISE!
Sie braucht nur einen
neuen Namen!
Die alte Krise
ist vorbei?
Fast.
Was passiert
mit den neuen Regeln?
Sie bleiben.
Warum?
Sicherheit.
Was passiert
mit den neuen Schulden?
Sie bleiben.
Warum?
Verantwortung.
Was passiert
mit der neuen Kontrolle?
Sie bleibt.
Warum?
Man weiß ja nie.
Interessant.
Die Krise geht.
Die Maßnahmen bleiben.
Die nächste Krise kommt.
Neue Maßnahmen.
Die Krise geht.
Die Maßnahmen bleiben.
Noch einmal.
Noch einmal.
Noch einmal.
Bis niemand mehr weiß,
wie es
vorher war.
DIE KRISE!
DIE KRISE!
Ausnahme wird Gewohnheit!
DIE KRISE!
DIE KRISE!
Gewohnheit wird
Normalität!
Ein Kind fragt:
„Wann ist alles
wieder normal?“
Die Mutter denkt nach.
Was bedeutet
normal?
Vor dem Krieg?
Vor der Pandemie?
Vor der Finanzkrise?
Vor dem Terror?
Vor der Energiekrise?
Vor der nächsten Krise?
Sie weiß es nicht.
Der Fernseher
weiß es.
Achtung.
Wir unterbrechen
das normale Programm.
Schon wieder.
Der Sprecher
trägt ein ernstes Gesicht.
Im Hintergrund:
rote Buchstaben.
EILMELDUNG.
Der Markt reagiert.
Die Regierung tagt.
Die Experten warnen.
Die Menschen warten.
Und irgendwo
öffnet jemand
eine alte Schublade.
Darin liegt
ein vorbereitetes
Dokument.
Oben steht:
NOTFALLPLAN.
Das Datum?
Vor der Krise.
Stille.
DIE KRISE!
DIE KRISE!
Keine Zeit für Fragen!
DIE KRISE!
DIE KRISE!
Vertrauen Sie den
Maßnahmen!
Guten Abend.
Die Krise
ist unter Kontrolle.
Sie können
wieder ruhig schlafen.
Bis morgen.
...
Achtung.
Wir unterbrechen
das normale Programm.
Atenció.
Interrompem
la programació habitual.
Hi ha
una crisi.
LA CRISI!
LA CRISI!
Aquesta vegada és realment
greu!
LA CRISI!
LA CRISI!
Segueixi les normes!
Quina crisi?
Economia.
Salut.
Energia.
Guerra.
Clima.
Terror.
Tria'n una.
O unes quantes.
El resultat
és el mateix:
estat d'excepció.
Només per poc temps.
Naturalment.
Una nova llei.
Per la crisi.
Nou deute.
Per la crisi.
Nou control.
Per la crisi.
Cent mil milions.
Per la crisi.
Cap pregunta.
Tenim
una crisi.
LA CRISI!
LA CRISI!
Avui no hi ha alternativa!
LA CRISI!
LA CRISI!
Demà parlarem de
llibertat!
L'expert apareix
a la pantalla.
Té xifres.
Moltes xifres.
Una corba puja.
Perillós.
Una corba baixa.
També perillós.
Què hem de fer?
Actuar ràpid.
Com de ràpid?
Ara.
Qui decideix?
Nosaltres.
Qui és «nosaltres»?
No hi ha temps.
La crisi.
Entès.
Dilluns:
emergència.
Dimarts:
norma especial.
Dimecres:
paquet d'ajudes.
Dijous:
nova autoritat.
Divendres:
noves competències.
Dissabte:
calma.
Diumenge:
ÚLTIMA HORA.
Una nova crisi.
Sincronització perfecta.
LA CRISI!
LA CRISI!
No espera mai!
LA CRISI!
LA CRISI!
Només necessita un nom
nou!
La crisi anterior
s'ha acabat?
Gairebé.
Què passa
amb les noves normes?
Es queden.
Per què?
Seguretat.
Què passa
amb el nou deute?
Es queda.
Per què?
Responsabilitat.
Què passa
amb el nou control?
Es queda.
Per què?
Mai se sap.
Interessant.
La crisi marxa.
Les mesures es queden.
Arriba la següent crisi.
Noves mesures.
La crisi marxa.
Les mesures es queden.
Un altre cop.
Un altre cop.
Un altre cop.
Fins que ningú sap
com era
a abans.
LA CRISI!
LA CRISI!
L'excepció es torna
costum!
LA CRISI!
LA CRISI!
El costum es torna
normalitat!
Un nen pregunta:
«Quan tornarà tot
a ser normal?»
La mare hi pensa.
Què vol dir
normal?
Abans de la guerra?
Abans de la pandèmia?
Abans de la crisi
financera?
Abans del terror?
Abans de la crisi
energètica?
Abans de la pròxima crisi?
No ho sap.
La televisió
sí que ho sap.
Atenció.
Interrompem
la programació habitual.
Una altra vegada.
El presentador
té cara seriosa.
Al fons:
lletres vermelles.
ÚLTIMA HORA.
El mercat reacciona.
El govern es reuneix.
Els experts avisen.
La gent espera.
I en algun lloc
algú obre
un calaix antic.
A dins hi ha
un document preparat.
A dalt diu:
PLA D'EMERGÈNCIA.
La data?
Anterior a la crisi.
Silenci.
LA CRISI!
LA CRISI!
No hi ha temps per
preguntes!
LA CRISI!
LA CRISI!
Confieu en les mesures!
Bona nit.
La crisi
està sota control.
Ja poden
tornar a dormir tranquils.
Fins demà.
...
Atenció.
Interrompem
la programació habitual.
18DIE FREIHEITLa llibertat6:26Alemany + català
Tots defensen la llibertat: governs, exèrcits, empreses, bancs i plataformes. DIE INSTANZ pregunta: si tothom actua en nom de la llibertat, per què necessitem tantes normes per protegir-la?
Guten Morgen.
Du bist frei.
Herzlichen Glückwunsch.
DIE FREIHEIT!
DIE FREIHEIT!
Jeder spricht in ihrem
Namen!
DIE FREIHEIT!
DIE FREIHEIT!
Niemand fragt,
was sie bedeutet!
Du darfst wählen.
Aus unseren Optionen.
Du darfst sprechen.
Innerhalb der Regeln.
Du darfst reisen.
Mit Genehmigung.
Du darfst kaufen.
Unbegrenzt.
Siehst du?
Freiheit.
Ein Präsident sagt:
Wir verteidigen die
Freiheit.
Ein General sagt:
Wir kämpfen für die
Freiheit.
Ein Konzern sagt:
Wir geben dir Freiheit.
Eine Bank sagt:
Finanzielle Freiheit.
Nur 6,9 Prozent Zinsen.
DIE FREIHEIT!
DIE FREIHEIT!
Heute besonders günstig!
DIE FREIHEIT!
DIE FREIHEIT!
Allgemeine Bedingungen
beachten!
Du kannst arbeiten,
wo du willst.
Solange jemand
dich einstellt.
Du kannst wohnen,
wo du willst.
Solange du
es bezahlen kannst.
Du kannst sagen,
was du willst.
Und jeder andere
kann entscheiden,
was danach
mit dir passiert.
Freiheit.
Ein einfaches Wort.
Sehr komplizierte
Fußnoten.
Akzeptieren.
Alle akzeptieren.
Weiter.
Du bist frei,
Nein zu sagen.
Natürlich.
Möchten Sie
die Bedingungen ablehnen?
JA.
Sind Sie sicher?
JA.
Einige Funktionen
werden nicht verfügbar
sein.
Fortfahren?
JA.
Ihr Konto
kann nicht erstellt
werden.
Danke.
Für Ihre
freie Entscheidung.
DIE FREIHEIT!
DIE FREIHEIT!
Du entscheidest ganz
allein!
DIE FREIHEIT!
DIE FREIHEIT!
Bitte wählen Sie
zwischen A und B!
A oder B.
Links oder rechts.
Android oder Apple.
Visa oder Mastercard.
Netflix oder schlafen.
Kaufen oder verzichten.
Arbeiten oder...
Moment.
Diese Option
existiert nicht.
Zurück.
Du bist frei.
Sehr frei.
Vielleicht
die freieste Generation
der Geschichte.
Du kannst
tausend Filme sehen.
Eine Million Lieder hören.
Mit jedem Menschen
der Welt sprechen.
Alles wissen.
Alles sehen.
Alles kaufen.
Und trotzdem
hast du keine Zeit.
Interessant.
Wer hat deine Zeit?
Der Arbeitgeber?
Der Bildschirm?
Die Bank?
Der Algorithmus?
Du?
Bitte wählen Sie
eine Antwort.
Zeit abgelaufen.
DIE FREIHEIT!
DIE FREIHEIT!
Wir liefern sie nach
Hause!
DIE FREIHEIT!
DIE FREIHEIT!
Kostenloser Versand!
Ein Land wird bombardiert.
Für die Freiheit.
Ein Gesetz wird verboten.
Für die Freiheit.
Eine Kamera installiert.
Zum Schutz der Freiheit.
Eine Grenze geschlossen.
Zur Verteidigung der
Freiheit.
Die Freiheit
braucht erstaunlich viele
Bomben,
Gesetze,
Kameras
und Zäune.
Vielleicht ist sie
sehr zerbrechlich.
Oder vielleicht
ist das Wort
einfach sehr nützlich.
Stille.
Eines Tages
schaltet ein Mensch
das Telefon aus.
Keine Nachrichten.
Keine Werbung.
Keine Empfehlungen.
Keine Befehle.
Er geht hinaus.
Ohne Ziel.
Ohne Navigation.
Ohne Foto.
Ohne jemandem
zu zeigen,
dass er dort war.
Er sitzt
unter einem Baum.
Eine Stunde.
Nichts passiert.
Niemand verdient Geld.
Niemand sammelt Daten.
Niemand bewertet ihn.
Niemand sagt ihm,
was als Nächstes kommt.
Er lächelt.
Seltsam.
Der Bildschirm
zu Hause
wartet.
Eine Benachrichtigung.
Dann zwei.
Dann zehn.
WO BIST DU?
Er hört sie nicht.
DIE FREIHEIT!
...
Zum ersten Mal
antwortet
niemand.
Bon dia.
Ets lliure.
Enhorabona.
LA LLIBERTAT!
LA LLIBERTAT!
Tothom parla en nom seu!
LA LLIBERTAT!
LA LLIBERTAT!
Ningú pregunta
què significa!
Pots votar.
Entre les nostres opcions.
Pots parlar.
Dins de les normes.
Pots viatjar.
Amb autorització.
Pots comprar.
Sense límit.
Ho veus?
Llibertat.
Un president diu:
Defensem la llibertat.
Un general diu:
Lluitem per la llibertat.
Una corporació diu:
Et donem llibertat.
Un banc diu:
Llibertat financera.
Només un 6,9% d'interès.
LA LLIBERTAT!
LA LLIBERTAT!
Avui especialment barata!
LA LLIBERTAT!
LA LLIBERTAT!
Consulti les condicions
generals!
Pots treballar
on vulguis.
Mentre algú
et contracti.
Pots viure
on vulguis.
Mentre
ho puguis pagar.
Pots dir
el que vulguis.
I qualsevol altre
pot decidir
què et passa
després.
Llibertat.
Una paraula senzilla.
Notes a peu de pàgina
molt complicades.
Acceptar.
Acceptar-ho tot.
Continua.
Ets lliure
de dir que no.
Naturalment.
Vol rebutjar
les condicions?
SÍ.
N'està segur?
SÍ.
Algunes funcions
no estaran disponibles.
Continuar?
SÍ.
No es pot crear
el seu compte.
Gràcies.
Per la seva
decisió lliure.
LA LLIBERTAT!
LA LLIBERTAT!
Tu decideixes tot sol!
LA LLIBERTAT!
LA LLIBERTAT!
Si us plau, esculli
entre A i B!
A o B.
Esquerra o dreta.
Android o Apple.
Visa o Mastercard.
Netflix o dormir.
Comprar o renunciar.
Treballar o...
Un moment.
Aquesta opció
no existeix.
Enrere.
Ets lliure.
Molt lliure.
Potser
la generació més lliure
de la història.
Pots veure
mil pel·lícules.
Escoltar un milió de
cançons.
Parlar amb qualsevol
persona
del món.
Saber-ho tot.
Veure-ho tot.
Comprar-ho tot.
I, malgrat tot,
no tens temps.
Interessant.
Qui té el teu temps?
L'empresa?
La pantalla?
El banc?
L'algoritme?
Tu?
Esculli, si us plau,
una resposta.
Temps esgotat.
LA LLIBERTAT!
LA LLIBERTAT!
Te la portem a casa!
LA LLIBERTAT!
LA LLIBERTAT!
Enviament gratuït!
Bombardegen un país.
Per la llibertat.
Prohibeixen una llei.
Per la llibertat.
Instal·len una càmera.
Per protegir la llibertat.
Tanquen una frontera.
Per defensar la llibertat.
La llibertat
necessita sorprenentment
moltes
bombes,
lleis,
càmeres
i tanques.
Potser és
molt fràgil.
O potser
la paraula
és simplement molt útil.
Silenci.
Un dia
una persona apaga
el telèfon.
Cap notícia.
Cap anunci.
Cap recomanació.
Cap ordre.
Surt al carrer.
Sense destí.
Sense navegació.
Sense foto.
Sense demostrar
a ningú
que hi ha estat.
Seu
sota un arbre.
Una hora.
No passa res.
Ningú guanya diners.
Ningú recull dades.
Ningú el puntua.
Ningú li diu
què ve després.
Somriu.
Estrany.
La pantalla
a casa
espera.
Una notificació.
Després dues.
Després deu.
ON ETS?
No les sent.
LA LLIBERTAT!
...
Per primera vegada
no respon
ningú.
19DIE GESCHICHTELa història6:06Alemany + català
Un home pot ser heroi en un llibre i criminal en un altre. Canvien governs, monuments i arxius. La cançó no afirma que la història sigui falsa; pregunta qui decideix què mereix ser recordat.
Guten Morgen, Kinder.
Öffnet bitte
das Geschichtsbuch.
Seite eins.
DIE GESCHICHTE!
DIE GESCHICHTE!
Wer schreibt sie?
DIE GESCHICHTE!
DIE GESCHICHTE!
Wer darf bleiben?
Wer verschwindet?
Ein Krieg.
Zwei Seiten.
Zwei Fahnen.
Zwei Bücher.
Auf dieser Seite:
Held.
Auf der anderen:
Mörder.
Gleicher Mann.
Gleicher Tag.
Andere Grenze.
Interessant.
Der Sieger baut
ein Denkmal.
Der Verlierer
bekommt ein Grab.
Der Sieger schreibt:
Befreiung.
Der Verlierer schreibt:
Invasion.
Hundert Jahre später
kommt ein Professor
und schreibt:
Es ist kompliziert.
Sehr kompliziert.
DIE GESCHICHTE!
DIE GESCHICHTE!
Gestern Held,
heute Verbrecher!
DIE GESCHICHTE!
DIE GESCHICHTE!
Neue Regierung,
neue Erinnerung!
Ein König stirbt.
Ein Imperium fällt.
Die Statue bleibt.
Dann fällt
auch die Statue.
Menschen jubeln.
Andere weinen.
Ein Sockel
steht leer.
Wer kommt
als Nächstes?
Bitte warten Sie
auf die nächste Epoche.
Ein Straßenname.
Geändert.
Ein Denkmal.
Entfernt.
Ein Kapitel.
Überarbeitet.
Ein Archiv.
Geöffnet.
Ein anderes?
Noch fünfzig Jahre
gesperrt.
Warum?
Nationale Sicherheit.
Natürlich.
DIE GESCHICHTE!
DIE GESCHICHTE!
Was dürfen wir erinnern?
DIE GESCHICHTE!
DIE GESCHICHTE!
Was sollen wir vergessen?
Ein Foto.
Zwanzig Menschen.
Einer verschwindet.
Dann noch einer.
Das Foto bleibt.
Die Vergangenheit
wird kleiner.
Ein Satz
wird gestrichen.
Ein Name
wird ersetzt.
Ein Verbrechen
wird relativiert.
Ein Sieg
wird vergrößert.
Keine Lüge?
Nur Auswahl.
Und Auswahl
ist mächtig.
Sehr mächtig.
Der Lehrer sagt:
„So war es.“
Der Großvater sagt:
„Nein.“
Das Archiv sagt:
„Vielleicht.“
Der Politiker sagt:
„Hört auf den Lehrer.“
Der Bildschirm sagt:
„Fünf Fakten,
die dein Geschichtsbild
für immer verändern!“
Wer hat recht?
Weiterwischen.
DIE GESCHICHTE!
DIE GESCHICHTE!
Jede Zeit braucht ihre
Helden!
DIE GESCHICHTE!
DIE GESCHICHTE!
Und ihre Monster gleich
dazu!
Rom.
Berlin.
Moskau.
Washington.
London.
Peking.
Madrid.
Paris.
Überall Archive.
Überall Denkmäler.
Überall Geschichten.
Und überall
ein Satz:
„Wir waren
auf der richtigen Seite.“
Alle?
Interessant.
Ein Soldat schreibt
einen Brief.
Eine Mutter
bewahrt ihn auf.
Ein Politiker
hält eine Rede.
Ein General
schreibt Memoiren.
Ein Journalist
macht ein Foto.
Ein Kind
findet alles
achtzig Jahre später.
Welche Version
ist Geschichte?
Alle?
Keine?
Die bequemste?
Stille.
Unter einer Stadt
liegt ein Knochen.
Kein Denkmal.
Kein Name.
Keine Fahne.
Nur ein Mensch,
der einmal lebte.
Er hat
kein Buch geschrieben.
Keine Schlacht gewonnen.
Keine Rede gehalten.
Vielleicht
war er deshalb
leicht zu vergessen.
DIE GESCHICHTE!
DIE GESCHICHTE!
Wer keine Stimme hat,
wird leise!
DIE GESCHICHTE!
DIE GESCHICHTE!
Bis jemand wieder nach ihm
sucht!
Guten Morgen, Kinder.
Schließt bitte
das Geschichtsbuch.
Für die Prüfung
müsst ihr nur wissen,
was darin steht.
Was fehlt?
Das kommt
nicht
in der Prüfung.
Bon dia, nens.
Obriu, si us plau,
el llibre d'història.
Pàgina u.
LA HISTÒRIA!
LA HISTÒRIA!
Qui l'escriu?
LA HISTÒRIA!
LA HISTÒRIA!
Qui pot quedar-s'hi?
Qui desapareix?
Una guerra.
Dos bàndols.
Dues banderes.
Dos llibres.
En aquesta pàgina:
heroi.
A l'altra:
assassí.
El mateix home.
El mateix dia.
Una altra frontera.
Interessant.
El vencedor construeix
un monument.
El perdedor
rep una tomba.
El vencedor escriu:
alliberament.
El perdedor escriu:
invasió.
Cent anys després
arriba un professor
i escriu:
és complicat.
Molt complicat.
LA HISTÒRIA!
LA HISTÒRIA!
Ahir heroi,
avui criminal!
LA HISTÒRIA!
LA HISTÒRIA!
Nou govern,
nova memòria!
Mor un rei.
Cau un imperi.
L'estàtua continua.
Després cau
també l'estàtua.
Uns celebren.
Altres ploren.
Un pedestal
queda buit.
Qui vindrà
després?
Esperi, si us plau,
la pròxima època.
Un nom de carrer.
Canviat.
Un monument.
Retirat.
Un capítol.
Revisat.
Un arxiu.
Obert.
Un altre?
Tancat
cinquanta anys més.
Per què?
Seguretat nacional.
Naturalment.
LA HISTÒRIA!
LA HISTÒRIA!
Què podem recordar?
LA HISTÒRIA!
LA HISTÒRIA!
Què hem d'oblidar?
Una fotografia.
Vint persones.
Una desapareix.
Després una altra.
La foto continua.
El passat
es fa més petit.
Una frase
s'esborra.
Un nom
es substitueix.
Un crim
es relativitza.
Una victòria
s'engrandeix.
Cap mentida?
Només selecció.
I seleccionar
és poder.
Molt poder.
El professor diu:
«Va ser així.»
L'avi diu:
«No.»
L'arxiu diu:
«Potser.»
El polític diu:
«Feu cas al professor.»
La pantalla diu:
«Cinc fets
que canviaran per sempre
la teva visió de la
història!»
Qui té raó?
Continua lliscant.
LA HISTÒRIA!
LA HISTÒRIA!
Cada època necessita
herois!
LA HISTÒRIA!
LA HISTÒRIA!
I també els seus monstres!
Roma.
Berlín.
Moscou.
Washington.
Londres.
Pequín.
Madrid.
París.
Arxius pertot arreu.
Monuments pertot arreu.
Històries pertot arreu.
I a tot arreu
una frase:
«Nosaltres érem
al costat correcte.»
Tots?
Interessant.
Un soldat escriu
una carta.
Una mare
la guarda.
Un polític
fa un discurs.
Un general
escriu memòries.
Un periodista
fa una fotografia.
Un nen
ho troba tot
vuitanta anys després.
Quina versió
és història?
Totes?
Cap?
La més còmoda?
Silenci.
Sota una ciutat
hi ha un os.
Cap monument.
Cap nom.
Cap bandera.
Només una persona
que un dia va viure.
No va escriure
cap llibre.
No va guanyar cap batalla.
No va fer cap discurs.
Potser
per això
va ser fàcil d'oblidar.
LA HISTÒRIA!
LA HISTÒRIA!
Qui no té veu
es torna silenci!
LA HISTÒRIA!
LA HISTÒRIA!
Fins que algú el torna a
buscar!
Bon dia, nens.
Tanqueu, si us plau,
el llibre d'història.
Per a l'examen
només heu de saber
el que hi posa.
I el que falta?
Això
no
surt a l'examen.
20DIE NORMALITÄTLa normalitat7:07Alemany + català
Ahir: impensable. Avui: excepcional. Demà: necessari. Després: normal. I una generació més tard: sempre havia estat així. És el centre filosòfic de l’àlbum.
Guten Morgen.
Alles ist normal.
Bitte
machen Sie weiter.
NORMAL!
NORMAL!
Alles ganz normal!
NORMAL!
NORMAL!
Wenn es lange genug
passiert!
Gestern
war es undenkbar.
Heute
ist es notwendig.
Morgen
ist es normal.
Übermorgen?
War es
schon immer so.
Eine Kamera.
Nur eine.
Dann zehn.
Dann tausend.
Am Anfang
schauen alle nach oben.
Später
schaut niemand mehr.
Normal.
Eine Kontrolle.
Nur heute.
Dann jede Woche.
Dann jeden Tag.
Irgendwann
fragst du nicht mehr:
Warum?
Du hältst
deinen Ausweis
schon bereit.
Sehr gut.
NORMAL!
NORMAL!
Gewöhn dich einfach daran!
NORMAL!
NORMAL!
Widerstand ist
anstrengend!
Eine neue Regel.
Empörung.
Eine Woche.
Zwei Wochen.
Ein Monat.
Stille.
Nächste Regel.
Empörung.
Eine Woche.
Zwei Wochen.
Ein Monat.
Stille.
Interessant.
Menschen können sich
an fast alles gewöhnen.
An Werbung.
An Schulden.
An Krieg.
An Kameras.
An Sirenen.
An Grenzen.
An Angst.
Sogar an Dinge,
von denen sie früher
sagten:
Niemals.
NORMAL!
NORMAL!
Sag niemals niemals!
NORMAL!
NORMAL!
Zeit macht alles
unsichtbar!
Der Großvater sagt:
„Früher war das anders.“
Der Vater sagt:
„Vielleicht.“
Das Kind sagt:
„Was meinst du?“
Perfekt.
Eine Generation
erinnert sich.
Die nächste
zweifelt.
Die dritte
kennt nichts anderes.
Dann ist es
keine Veränderung mehr.
Dann ist es
Normalität.
Ein Bildschirm
kennt dein Gesicht.
Normal.
Eine Firma
kennt deinen Schlaf.
Normal.
Eine Bank
kennt deine Einkäufe.
Normal.
Eine App
kennt deinen Standort.
Normal.
Ein Algorithmus
kennt deine Wünsche.
Normal.
Und du?
Kennst du noch
dich selbst?
Unwichtige Frage.
Weiter.
NORMAL!
NORMAL!
Alles dient dem Komfort!
NORMAL!
NORMAL!
Bitte akzeptieren und
fortfahren!
Ein Krieg
läuft im Hintergrund.
Beim Frühstück.
Ein Gebäude explodiert.
Du trinkst Kaffee.
Zwanzig Tote.
Weiterwischen.
Ein lustiges Video.
Ein Hund.
Werbung.
Noch ein Krieg.
Weiterwischen.
Nicht weil
du böse bist.
Nicht weil
es dir egal ist.
Sondern weil
ein Mensch
nicht jeden Tag
Alarmzustand
ertragen kann.
Also wird
das Unfassbare
alltäglich.
Und das Alltägliche
unsichtbar.
Stille.
Eines Tages
kommt jemand
aus einer anderen Zeit.
Er sieht
unsere Kameras.
Unsere Bildschirme.
Unsere Passwörter.
Unsere Schulden.
Unsere Kriege.
Unsere Daten.
Unsere Regeln.
Er fragt:
„Wie konntet ihr
das akzeptieren?“
Wir lachen.
Akzeptieren?
Nein.
So war das nicht.
Es kam langsam.
Sehr langsam.
Ein bisschen heute.
Ein bisschen morgen.
Und jedes Mal
gab es einen guten Grund.
NORMAL!
NORMAL!
Alles ganz normal!
NORMAL!
NORMAL!
Bitte machen Sie weiter!
Der Besucher
schaut uns an.
Dann fragt er:
„Und wenn etwas
nicht normal ist?“
Stille.
Wir schauen
auf unsere Bildschirme.
Niemand weiß
die Antwort.
Eine Stimme
aus dem Lautsprecher:
Guten Morgen.
Alles ist normal.
Bitte
machen Sie
weiter.
Bon dia.
Tot és normal.
Si us plau,
continuï.
NORMAL!
NORMAL!
Tot completament normal!
NORMAL!
NORMAL!
Si passa prou temps!
Ahir
era impensable.
Avui
és necessari.
Demà
és normal.
Demà passat?
Sempre
havia estat així.
Una càmera.
Només una.
Després deu.
Després mil.
Al principi
tothom mira amunt.
Més endavant
ningú no mira.
Normal.
Un control.
Només avui.
Després cada setmana.
Després cada dia.
Un dia
ja no preguntes:
per què?
Ja tens
el document
preparat.
Molt bé.
NORMAL!
NORMAL!
Acostuma-t'hi!
NORMAL!
NORMAL!
Resistir cansa!
Una norma nova.
Indignació.
Una setmana.
Dues setmanes.
Un mes.
Silenci.
Norma següent.
Indignació.
Una setmana.
Dues setmanes.
Un mes.
Silenci.
Interessant.
Les persones poden
acostumar-se a gairebé
tot.
A la publicitat.
Al deute.
A la guerra.
A les càmeres.
A les sirenes.
A les fronteres.
A la por.
Fins i tot a coses
que abans deien:
mai.
NORMAL!
NORMAL!
Mai diguis mai!
NORMAL!
NORMAL!
El temps ho torna tot
invisible!
L'avi diu:
«Abans era diferent.»
El pare diu:
«Potser.»
El nen diu:
«Què vols dir?»
Perfecte.
Una generació
recorda.
La següent
en dubta.
La tercera
no coneix res més.
Aleshores
ja no és un canvi.
Aleshores és
normalitat.
Una pantalla
coneix la teva cara.
Normal.
Una empresa
coneix el teu son.
Normal.
Un banc
coneix les teves compres.
Normal.
Una app
coneix la teva ubicació.
Normal.
Un algoritme
coneix els teus desitjos.
Normal.
I tu?
Encara et coneixes
a tu mateix?
Pregunta poc important.
Continua.
NORMAL!
NORMAL!
Tot és per comoditat!
NORMAL!
NORMAL!
Accepti i continuï!
Una guerra
sona de fons.
Durant l'esmorzar.
Explota un edifici.
Tu prens cafè.
Vint morts.
Continua lliscant.
Un vídeo divertit.
Un gos.
Publicitat.
Una altra guerra.
Continua lliscant.
No perquè
siguis dolent.
No perquè
no t'importi.
Sinó perquè
una persona
no pot suportar
cada dia
un estat d'alarma.
Així l'impensable
es torna quotidià.
I el quotidià
invisible.
Silenci.
Un dia
arriba algú
d'una altra època.
Veu
les nostres càmeres.
Les nostres pantalles.
Les nostres contrasenyes.
Els nostres deutes.
Les nostres guerres.
Les nostres dades.
Les nostres normes.
Pregunta:
«Com vau poder
acceptar això?»
Riem.
Acceptar?
No.
No va ser així.
Va arribar lentament.
Molt lentament.
Una mica avui.
Una mica demà.
I cada vegada
hi havia una bona raó.
NORMAL!
NORMAL!
Tot completament normal!
NORMAL!
NORMAL!
Si us plau, continuï!
El visitant
ens mira.
Després pregunta:
«I si alguna cosa
no és normal?»
Silenci.
Mirem
les pantalles.
Ningú coneix
la resposta.
Una veu
pels altaveus:
Bon dia.
Tot és normal.
Si us plau,
continuï.
21DER PREISEl preu5:58Alemany + català
Tot té un preu, però no necessàriament el paga qui compra. Productes, energia o guerra poden tenir costos humans, ambientals o socials que algú altre assumirà, potser lluny o molt més tard.
Guten Morgen.
Heute ist alles
billiger.
Herzlichen Glückwunsch.
DER PREIS!
DER PREIS!
Alles hat einen Preis!
DER PREIS!
DER PREIS!
Nur nicht immer
für dich!
Ein T-Shirt.
Fünf Euro.
Sehr günstig.
Wer hat es genäht?
Nicht auf dem Etikett.
Ein Telefon.
Neunhundert Euro.
Wer grub
die Metalle aus?
Nicht auf dem Bildschirm.
Ein Steak.
Sonderangebot.
Ein Flug.
Neunzehn Euro.
Ein Paket.
Kostenlos geliefert.
Kostenlos?
Interessantes Wort.
DER PREIS!
DER PREIS!
Jemand muss ihn zahlen!
DER PREIS!
DER PREIS!
Die Frage ist nur:
Wer?
Du willst billige Energie.
Natürlich.
Du willst billiges Essen.
Natürlich.
Du willst billige
Kleidung.
Natürlich.
Du willst hohe Löhne.
Natürlich.
Du willst niedrige
Steuern.
Natürlich.
Du willst gute Straßen.
Gute Krankenhäuser.
Gute Schulen.
Gute Renten.
Natürlich.
Sehr gut.
Bitte erklären Sie,
wer bezahlt.
...
Keine Antwort gefunden.
Ein Wald verschwindet.
Der Preis sinkt.
Ein Fluss wird schwarz.
Der Preis sinkt.
Eine Fabrik arbeitet
nachts.
Der Preis sinkt.
Ein Arbeiter verdient
weniger.
Der Preis sinkt.
Du klickst:
KAUFEN.
Sehr effizient.
DER PREIS!
DER PREIS!
Was kostet die
Bequemlichkeit?
DER PREIS!
DER PREIS!
Was kostet dein gutes
Leben?
Ein Land will Frieden.
Aber Energie.
Ein Land will
Menschenrechte.
Aber Rohstoffe.
Ein Konzern will
Nachhaltigkeit.
Aber Wachstum.
Ein Kunde will Fairness.
Aber Rabatt.
Zwanzig Prozent.
Dreißig Prozent.
Fünfzig Prozent.
Jetzt kaufen!
Moral?
Später.
Der Preis gilt
nur heute.
Eine Bombe kostet
zwei Millionen.
Das Haus darunter?
Hunderttausend.
Das Leben darin?
Keine Marktinformation
verfügbar.
Seltsam.
Wir kennen den Preis
einer Rakete
auf den Cent.
Aber nicht
den Preis
dessen,
was sie zerstört.
DER PREIS!
DER PREIS!
Alles wird berechnet!
DER PREIS!
DER PREIS!
Außer dem,
was wirklich zählt!
Ein Politiker sagt:
„Es gibt keine
Alternative.“
Ein Banker sagt:
„Der Markt verlangt es.“
Ein Direktor sagt:
„Der Kunde will es.“
Der Kunde sagt:
„Ich hatte keine Wahl.“
Alle zeigen
im Kreis.
Wir kennen
dieses Spiel.
Am Ende
steht eine Rechnung.
Oben:
WACHSTUM.
Darunter:
WOHLSTAND.
Darunter:
FORTSCHRITT.
Ganz unten,
sehr klein:
Kosten können
an Dritte
weitergegeben werden.
Wer sind
die Dritten?
Ein Arbeiter
auf einem anderen
Kontinent.
Ein Kind
in zwanzig Jahren.
Ein Wald.
Ein Meer.
Vielleicht
du.
Nur später.
Sehr viel später.
Und deshalb
fühlt es sich
heute
kostenlos an.
DER PREIS!
DER PREIS!
Alles hat einen Preis!
DER PREIS!
DER PREIS!
Auch wenn du ihn
nicht siehst!
Guten Abend.
Ihre Bestellung
wurde geliefert.
Ihr Konto
wurde belastet.
Die anderen Kosten?
Keine Sorge.
Die Rechnung
geht
an jemand anderen.
Bon dia.
Avui tot
és més barat.
Enhorabona.
EL PREU!
EL PREU!
Tot té un preu!
EL PREU!
EL PREU!
Només que no sempre
per a tu!
Una samarreta.
Cinc euros.
Molt barata.
Qui l'ha cosida?
No surt a l'etiqueta.
Un telèfon.
Nou-cents euros.
Qui va extreure
els metalls?
No surt a la pantalla.
Un bistec.
Oferta especial.
Un vol.
Dinou euros.
Un paquet.
Lliurament gratuït.
Gratuït?
Paraula interessant.
EL PREU!
EL PREU!
Algú l'ha de pagar!
EL PREU!
EL PREU!
La pregunta només és:
qui?
Vols energia barata.
Naturalment.
Vols menjar barat.
Naturalment.
Vols roba barata.
Naturalment.
Vols salaris alts.
Naturalment.
Vols impostos baixos.
Naturalment.
Vols bones carreteres.
Bons hospitals.
Bones escoles.
Bones pensions.
Naturalment.
Molt bé.
Expliqui, si us plau,
qui paga.
...
No s'ha trobat cap
resposta.
Desapareix un bosc.
Baixa el preu.
Un riu es torna negre.
Baixa el preu.
Una fàbrica treballa de
nit.
Baixa el preu.
Un treballador cobra
menys.
Baixa el preu.
Cliques:
COMPRAR.
Molt eficient.
EL PREU!
EL PREU!
Quant costa la comoditat?
EL PREU!
EL PREU!
Quant costa la teva bona
vida?
Un país vol pau.
Però energia.
Un país vol drets humans.
Però matèries primeres.
Una corporació vol
sostenibilitat.
Però creixement.
Un client vol justícia.
Però descompte.
Vint per cent.
Trenta per cent.
Cinquanta per cent.
Compra ara!
Moral?
Més tard.
El preu només és vàlid
avui.
Una bomba costa
dos milions.
La casa de sota?
Cent mil.
La vida que hi ha dins?
No hi ha informació
de mercat disponible.
Estrany.
Coneixem el preu
d'un míssil
fins a l'últim cèntim.
Però no
el preu
d'allò
que destrueix.
EL PREU!
EL PREU!
Tot es calcula!
EL PREU!
EL PREU!
Excepte allò
que realment importa!
Un polític diu:
«No hi ha alternativa.»
Un banquer diu:
«El mercat ho exigeix.»
Un director diu:
«El client ho vol.»
El client diu:
«No tenia elecció.»
Tothom assenyala
en cercle.
Coneixem
aquest joc.
Al final
hi ha una factura.
A dalt:
CREIXEMENT.
A sota:
BENESTAR.
A sota:
PROGRÉS.
Ben avall,
molt petit:
els costos es poden
traspassar
a tercers.
Qui són
els tercers?
Un treballador
en un altre continent.
Un nen
d'aquí vint anys.
Un bosc.
Un mar.
Potser
tu.
Només més tard.
Molt més tard.
I per això
avui
sembla gratuït.
EL PREU!
EL PREU!
Tot té un preu!
EL PREU!
EL PREU!
Encara que
no el vegis!
Bona nit.
La seva comanda
ha estat lliurada.
S'ha carregat
al seu compte.
Els altres costos?
No es preocupi.
La factura
anirà
a algú altre.
22DAS EIGENTUMLa propietat6:50Alemany + català
La casa és del banc durant dècades. La música és una subscripció. El programa és una llicència. Les dades circulen per servidors que no controles. La pregunta és: què posseïm realment?
Guten Morgen.
Das gehört dir.
Fast.
DAS EIGENTUM!
DAS EIGENTUM!
Alles gehört dir!
DAS EIGENTUM!
DAS EIGENTUM!
Solange du bezahlst!
Dein Haus.
Dreißig Jahre Kredit.
Dein Auto.
Vier Jahre Finanzierung.
Dein Telefon.
Vierundzwanzig Raten.
Deine Musik.
Abonnement.
Deine Filme.
Abonnement.
Deine Software.
Lizenz.
Dein Leben?
Bitte wählen Sie
einen Tarif.
BASIC.
PREMIUM.
FAMILY.
DAS EIGENTUM!
DAS EIGENTUM!
Es gehört dir!
DAS EIGENTUM!
DAS EIGENTUM!
Bis wir Nein sagen!
Früher kaufte man
eine Platte.
Sie gehörte dir.
Heute kaufst du
Zugang.
Heute hörst du sie.
Morgen?
Dieser Inhalt
ist in Ihrer Region
nicht verfügbar.
Aber ich habe bezahlt.
Ja.
Für Zugang.
Nicht für Besitz.
Kleine
Unterscheidung.
Sehr wichtig.
Dein Auto
braucht ein Update.
Sitzheizung?
Abonnement.
Mehr Leistung?
Abonnement.
Navigation?
Abonnement.
Die Hardware
ist schon eingebaut.
Aber sie gehört dir
nicht ganz.
Obwohl das Auto
dir gehört.
Verstanden?
Nein?
Perfekt.
DAS EIGENTUM!
DAS EIGENTUM!
Willkommen in der Zukunft!
DAS EIGENTUM!
DAS EIGENTUM!
Besitzen ist so gestern!
Dein Foto
liegt in der Cloud.
Deine Arbeit
liegt in der Cloud.
Deine Erinnerungen
liegen in der Cloud.
Wo ist
die Cloud?
Irgendwo.
Wem gehört sie?
Nicht dir.
Deine Daten?
Du hast sie erzeugt.
Wir haben sie gesammelt.
Du hast sie gelebt.
Wir haben sie gespeichert.
Du hast sie bezahlt.
Wir haben sie verkauft.
Also:
Wem gehören sie?
Bitte lesen Sie
Abschnitt 47,
Unterpunkt C.
Akzeptieren.
Weiter.
Dein Haus
gehört dir.
Natürlich.
Bis die Rate
nicht kommt.
Dann gehört es
plötzlich
mehr der Bank
als dir.
Ein Monat.
Mahnung.
Zwei Monate.
Warnung.
Drei Monate.
Schlüssel.
Interessant.
Dreißig Jahre lang:
MEIN HAUS.
Drei Monate später:
OBJEKT
ZUR VERWERTUNG.
DAS EIGENTUM!
DAS EIGENTUM!
Ein wunderschönes Wort!
DAS EIGENTUM!
DAS EIGENTUM!
Mit monatlicher Gebühr!
Du kaufst ein Gerät.
Es funktioniert.
Der Hersteller sagt:
Support beendet.
Es funktioniert noch.
Nicht empfohlen.
Es funktioniert noch.
Nicht kompatibel.
Es funktioniert noch.
Sicherheitsrisiko.
Kaufen Sie
das neue Modell.
Das alte?
Deins.
Endlich.
Jetzt,
wo du es
nicht mehr benutzen sollst.
Sehr großzügig.
Ein Bauer kauft Saatgut.
Er pflanzt es.
Es wächst.
Er nimmt Samen
für das nächste Jahr.
Moment.
Patent.
Lizenz.
Vertrag.
Sogar das Leben
kann Bedingungen haben.
DAS EIGENTUM!
DAS EIGENTUM!
Was besitzt du wirklich?
DAS EIGENTUM!
DAS EIGENTUM!
Wenn alles eine Lizenz ist?
Eines Tages
fällt das Netz aus.
Kein Server.
Keine Cloud.
Keine Anmeldung.
Keine Bestätigung.
Der Mann steht
in seinem intelligenten
Haus.
Die Tür sagt:
VERBINDUNGSFEHLER.
Er lacht.
Sein Haus.
Seine Tür.
Sein Schlüssel?
Eine App.
Die App
braucht Internet.
Er setzt sich
vor die Tür
seines eigenen Hauses.
Sehr modern.
Sehr effizient.
Sehr frei.
Das Telefon vibriert.
ZAHLUNG FÄLLIG.
Er schaut
auf den Bildschirm.
Dann auf das Haus.
Dann wieder
auf den Bildschirm.
DAS EIGENTUM!
DAS EIGENTUM!
Alles gehört dir!
Eine Stimme antwortet:
Nein.
Du darfst es
nur benutzen.
Guten Abend.
Ihr Abonnement
läuft morgen ab.
Möchten Sie
weiter besitzen?
JETZT VERLÄNGERN.
Bon dia.
Això és teu.
Gairebé.
LA PROPIETAT!
LA PROPIETAT!
Tot és teu!
LA PROPIETAT!
LA PROPIETAT!
Mentre paguis!
Casa teva.
Trenta anys de crèdit.
El teu cotxe.
Quatre anys de finançament.
El teu telèfon.
Vint-i-quatre quotes.
La teva música.
Subscripció.
Les teves pel·lícules.
Subscripció.
El teu programari.
Llicència.
La teva vida?
Esculli, si us plau,
una tarifa.
BASIC.
PREMIUM.
FAMILY.
LA PROPIETAT!
LA PROPIETAT!
És teu!
LA PROPIETAT!
LA PROPIETAT!
Fins que nosaltres diguem
que no!
Abans compraves
un disc.
Era teu.
Avui compres
accés.
Avui l'escoltes.
Demà?
Aquest contingut
no està disponible
a la seva regió.
Però he pagat.
Sí.
Per l'accés.
No per la propietat.
Petita
diferència.
Molt important.
El teu cotxe
necessita una
actualització.
Seients calefactats?
Subscripció.
Més potència?
Subscripció.
Navegació?
Subscripció.
El maquinari
ja és dins.
Però no és
ben bé teu.
Encara que el cotxe
sí que sigui teu.
Ho entens?
No?
Perfecte.
LA PROPIETAT!
LA PROPIETAT!
Benvingut al futur!
LA PROPIETAT!
LA PROPIETAT!
Posseir és tan d'ahir!
La teva foto
és al núvol.
La teva feina
és al núvol.
Els teus records
són al núvol.
On és
el núvol?
En algun lloc.
De qui és?
Teu, no.
Les teves dades?
Tu les has creat.
Nosaltres les hem recollit.
Tu les has viscut.
Nosaltres les hem desat.
Tu les has pagat.
Nosaltres les hem venut.
Així doncs:
De qui són?
Llegeixi, si us plau,
l'apartat 47,
subapartat C.
Acceptar.
Continua.
Casa teva
és teva.
Naturalment.
Fins que
no arriba la quota.
Aleshores de sobte
és més del banc
que teva.
Un mes.
Avís.
Dos mesos.
Advertiment.
Tres mesos.
Claus.
Interessant.
Durant trenta anys:
CASA MEVA.
Tres mesos després:
IMMOBLE
EN EXECUCIÓ.
LA PROPIETAT!
LA PROPIETAT!
Una paraula preciosa!
LA PROPIETAT!
LA PROPIETAT!
Amb quota mensual!
Compres un aparell.
Funciona.
El fabricant diu:
suport finalitzat.
Encara funciona.
No recomanat.
Encara funciona.
No compatible.
Encara funciona.
Risc de seguretat.
Compri
el model nou.
L'antic?
Teu.
Finalment.
Ara,
quan ja
no l'has d'utilitzar.
Molt generós.
Un pagès compra llavors.
Les planta.
Creixen.
En guarda
per a l'any següent.
Un moment.
Patent.
Llicència.
Contracte.
Fins i tot la vida
pot tenir condicions.
LA PROPIETAT!
LA PROPIETAT!
Què posseïxes realment?
LA PROPIETAT!
LA PROPIETAT!
Si tot és una llicència?
Un dia
cau la xarxa.
Cap servidor.
Cap núvol.
Cap inici de sessió.
Cap confirmació.
L'home és
dins la seva casa
intel·ligent.
La porta diu:
ERROR DE CONNEXIÓ.
Riu.
Casa seva.
Porta seva.
La clau?
Una app.
L'app
necessita internet.
S'asseu
davant de la porta
de casa seva.
Molt modern.
Molt eficient.
Molt lliure.
Vibra el telèfon.
PAGAMENT PENDENT.
Mira
la pantalla.
Després la casa.
Després torna
a mirar la pantalla.
LA PROPIETAT!
LA PROPIETAT!
Tot és teu!
Una veu respon:
No.
Només tens permís
per utilitzar-ho.
Bona nit.
La seva subscripció
caduca demà.
Vol continuar
posseint?
RENOVAR ARA.
23DER MENSCHL’ésser humà6:53Alemany + català
Si tot es converteix en números, quant val una persona? Salari, productivitat, crèdit i dades són mesurables. Però quant val una tarda amb el teu fill, una amistat o estimar algú? La màquina intenta calcular-ho: Systemfehler.
Guten Morgen.
Bitte geben Sie
Ihren Wert ein.
Meinen Wert?
Ja.
Ihren wirtschaftlichen Wert.
DER MENSCH!
DER MENSCH!
Wie viel bist du wert?
DER MENSCH!
DER MENSCH!
Bitte nur in Zahlen!
Alter.
Beruf.
Einkommen.
Ausbildung.
Produktivität.
Kreditwürdigkeit.
Kaufkraft.
Lebenserwartung.
Sehr gut.
Jetzt können wir
dich berechnen.
Ein Kind?
Noch kein Einkommen.
Kosten.
Ein Arbeiter?
Produktiv.
Gut.
Ein Rentner?
Wenig Wachstum.
Schwierig.
Ein Kranker?
Hohe Kosten.
Sehr schwierig.
Ein Milliardär?
Ausgezeichnet.
Warum?
Viele Nullen.
Natürlich.
DER MENSCH!
DER MENSCH!
Alles lässt sich messen!
DER MENSCH!
DER MENSCH!
Was sich nicht messen lässt,
zählt nicht!
Wie viel kostet
eine Stunde deines Lebens?
Der Arbeitgeber
hat eine Zahl.
Wie viel kostet
deine Gesundheit?
Die Versicherung
hat eine Zahl.
Wie viel kostet
deine Aufmerksamkeit?
Die Plattform
hat eine Zahl.
Wie viel kostet
dein Tod?
Auch dafür
gibt es Tabellen.
Sehr beruhigend.
Eine Minute
mit deiner Mutter?
Kein Marktwert.
Ein Abend
mit deinem Kind?
Kein Marktwert.
Ein Spaziergang
ohne Telefon?
Kein Marktwert.
Ein Freund,
der bleibt,
wenn du nichts hast?
Daten unzureichend.
Vielleicht deshalb
sind es genau
diese Dinge,
die niemand
verkaufen kann.
Noch nicht.
DER MENSCH!
DER MENSCH!
Deine Zeit ist Kapital!
DER MENSCH!
DER MENSCH!
Bitte verschwende sie nicht!
Aufstehen.
Arbeiten.
Produzieren.
Kaufen.
Schlafen.
Wiederholen.
Ein guter Bürger.
Ein guter Kunde.
Ein guter Datensatz.
Ein guter Mensch?
Unbekannte Kategorie.
Bitte präzisieren.
Ist er ehrlich?
Nicht messbar.
Ist er freundlich?
Nicht relevant.
Liebt er?
Nicht quantifizierbar.
Hilft er anderen?
Gibt es dafür
eine Rechnung?
Nein?
Dann erscheint es
nicht im Quartalsbericht.
Schade.
Ein Unternehmen sagt:
Human Resources.
Menschliche Ressourcen.
Holz ist eine Ressource.
Öl ist eine Ressource.
Kupfer ist eine Ressource.
Du auch.
Willkommen
in der Personalabteilung.
DER MENSCH!
DER MENSCH!
Optimieren!
DER MENSCH!
DER MENSCH!
Bis nichts Unnötiges bleibt!
Emotionen?
Ineffizient.
Pausen?
Ineffizient.
Zweifel?
Ineffizient.
Alter?
Ineffizient.
Liebe?
Sehr ineffizient.
Menschen verbringen Jahre
mit Menschen,
von denen sie
keinen finanziellen Vorteil
haben.
Seltsames Verhalten.
Vielleicht
ein Fehler.
Wir arbeiten daran.
Eine Maschine arbeitet
vierundzwanzig Stunden.
Keine Pause.
Kein Urlaub.
Keine Krankheit.
Keine Familie.
Perfekt.
Der Mensch schaut
auf die Maschine.
Die Maschine schaut
nicht zurück.
Der Chef fragt:
Warum kann der Mensch
nicht so sein?
Stille.
DER MENSCH!
DER MENSCH!
Zu teuer!
DER MENSCH!
DER MENSCH!
Zu langsam!
Dann kommt
der letzte Arbeitstag.
Die Maschine
übernimmt.
Der Mensch
geht nach Hause.
Zum ersten Mal
braucht ihn niemand.
Keine E-Mail.
Keine Aufgabe.
Keine Frist.
Keine Besprechung.
Er sitzt
am Fenster.
Was bin ich jetzt?
Kein Arbeiter.
Kein Produzent.
Kaum Konsument.
Kein Wachstum.
Der Bildschirm
hat keine Antwort.
Er geht hinaus.
Ein Kind spielt.
Ein alter Mann
füttert Vögel.
Zwei Menschen
halten sich an der Hand.
Niemand produziert etwas.
Niemand optimiert etwas.
Niemand wächst.
Und trotzdem
scheint etwas
zu passieren,
das die Maschine
nicht berechnen kann.
Der Mensch lächelt.
Keine Daten.
Keine Kennzahl.
Kein Preis.
Nur
ein Mensch.
DER MENSCH!
...
Systemfehler.
Wert
konnte
nicht
berechnet werden.
Bon dia.
Introdueixi, si us plau,
el seu valor.
El meu valor?
Sí.
El seu valor econòmic.
L'ÉSSER HUMÀ!
L'ÉSSER HUMÀ!
Quant vals?
L'ÉSSER HUMÀ!
L'ÉSSER HUMÀ!
Només en números, si us plau!
Edat.
Professió.
Ingressos.
Formació.
Productivitat.
Solvència.
Poder adquisitiu.
Esperança de vida.
Molt bé.
Ara et podem
calcular.
Un nen?
Encara sense ingressos.
Cost.
Un treballador?
Productiu.
Bé.
Un jubilat?
Poc creixement.
Complicat.
Una persona malalta?
Cost elevat.
Molt complicat.
Un multimilionari?
Excel·lent.
Per què?
Molts zeros.
Naturalment.
L'ÉSSER HUMÀ!
L'ÉSSER HUMÀ!
Tot es pot mesurar!
L'ÉSSER HUMÀ!
L'ÉSSER HUMÀ!
Allò que no es pot mesurar,
no compta!
Quant costa
una hora de la teva vida?
L'empresa
té una xifra.
Quant costa
la teva salut?
L'asseguradora
té una xifra.
Quant costa
la teva atenció?
La plataforma
té una xifra.
Quant costa
la teva mort?
També per això
hi ha taules.
Molt tranquil·litzador.
Un minut
amb la teva mare?
Cap valor de mercat.
Una tarda
amb el teu fill?
Cap valor de mercat.
Un passeig
sense telèfon?
Cap valor de mercat.
Un amic
que es queda
quan no tens res?
Dades insuficients.
Potser per això
són precisament
aquestes coses
les que ningú
pot vendre.
Encara.
L'ÉSSER HUMÀ!
L'ÉSSER HUMÀ!
El teu temps és capital!
L'ÉSSER HUMÀ!
L'ÉSSER HUMÀ!
No el malgastis!
Aixeca't.
Treballa.
Produeix.
Compra.
Dorm.
Repeteix.
Bon ciutadà.
Bon client.
Bon conjunt de dades.
Bona persona?
Categoria desconeguda.
Precisi, si us plau.
És honest?
No mesurable.
És amable?
No rellevant.
Estima?
No quantificable.
Ajuda els altres?
Hi ha factura
per això?
No?
Aleshores no surt
al report trimestral.
Llàstima.
Una empresa diu:
Recursos Humans.
Recursos humans.
La fusta és un recurs.
El petroli és un recurs.
El coure és un recurs.
Tu també.
Benvingut
al departament de personal.
L'ÉSSER HUMÀ!
L'ÉSSER HUMÀ!
Optimitza!
L'ÉSSER HUMÀ!
L'ÉSSER HUMÀ!
Fins que no quedi res
d'innecessari!
Emocions?
Ineficients.
Pausas?
Ineficients.
Dubtes?
Ineficients.
Edat?
Ineficient.
Amor?
Molt ineficient.
Les persones passen anys
amb persones
de les quals
no obtenen cap benefici
econòmic.
Conducta estranya.
Potser
un error.
Hi estem treballant.
Una màquina treballa
vint-i-quatre hores.
Cap pausa.
Cap vacances.
Cap malaltia.
Cap família.
Perfecte.
L'ésser humà mira
la màquina.
La màquina
no el mira.
El cap pregunta:
Per què l'ésser humà
no pot ser així?
Silenci.
L'ÉSSER HUMÀ!
L'ÉSSER HUMÀ!
Massa car!
L'ÉSSER HUMÀ!
L'ÉSSER HUMÀ!
Massa lent!
I arriba
l'últim dia de feina.
La màquina
assumeix la tasca.
L'ésser humà
se'n va a casa.
Per primera vegada
ningú el necessita.
Cap correu.
Cap tasca.
Cap termini.
Cap reunió.
Seu
al costat de la finestra.
Què soc ara?
Cap treballador.
Cap productor.
Gairebé cap consumidor.
Cap creixement.
La pantalla
no té resposta.
Surt al carrer.
Un nen juga.
Un home gran
alimenta ocells.
Dues persones
es donen la mà.
Ningú produeix res.
Ningú optimitza res.
Ningú creix.
I, tanmateix,
sembla que
passa alguna cosa
que la màquina
no pot calcular.
L'ésser humà somriu.
Cap dada.
Cap indicador.
Cap preu.
Només
una persona.
L'ÉSSER HUMÀ!
...
Error del sistema.
El valor
no s'ha
pogut
calcular.
24DER GEHORSAML’obediència6:06Alemany + català
Cap gran sistema funciona només perquè una persona doni una ordre. Necessita milers de petites accions: una signatura, un segell, un clic. Tothom diu: Ich habe nur meine Arbeit gemacht. Fins que algú pregunta Warum? i diu Nein.
Guten Morgen.
Hier ist
Ihre Anweisung.
Bitte ausführen.
Warum?
Nicht erforderlich.
DER GEHORSAM!
DER GEHORSAM!
Tu, was man dir sagt!
DER GEHORSAM!
DER GEHORSAM!
Denken kostet Zeit!
Ein Befehl
kommt von oben.
Eine Unterschrift.
Ein Stempel.
Eine E-Mail.
Ein Klick.
Und unten
bewegt sich
die Welt.
Wer hat entschieden?
Nicht ich.
Ich habe
nur unterschrieben.
Wer hat unterschrieben?
Ich.
Aber entschieden?
Nicht ich.
Sehr gut.
Weiter.
DER GEHORSAM!
DER GEHORSAM!
Jeder macht nur seinen
Teil!
DER GEHORSAM!
DER GEHORSAM!
Dann ist niemand schuld!
Der Chef sagt:
Mach es.
Der Arbeiter sagt:
Warum?
Der Chef sagt:
Weil ich es sage.
Der Arbeiter macht es.
Am nächsten Tag
ist der Arbeiter Chef.
Jetzt sagt er:
Mach es.
Interessant.
Menschen hassen Befehle,
bis sie selbst
Befehle geben dürfen.
Uniform an.
Tür schließen.
Formular prüfen.
Antrag ablehnen.
Knopf drücken.
Nicht nachdenken.
Nur Verfahren.
Nur Vorschrift.
Nur Protokoll.
Nur Arbeit.
DER GEHORSAM!
DER GEHORSAM!
Ordnung braucht keine
Fragen!
DER GEHORSAM!
DER GEHORSAM!
Bitte folgen Sie dem Plan!
Ein Mann sagt:
„Ich bin nicht
verantwortlich.
Ich habe nur
meine Arbeit gemacht.“
Ein anderer sagt:
„Ich auch.“
Und noch einer:
„Ich auch.“
Tausend Menschen.
Tausend kleine Aufgaben.
Niemand sieht
das Ganze.
Perfekt.
Einer baut
die Kamera.
Einer installiert sie.
Einer programmiert sie.
Einer beobachtet sie.
Einer schreibt
die Namen auf.
Einer öffnet
die Tür.
Einer schließt sie.
Und jeder sagt:
Nicht meine Entscheidung.
Wer hat dann
entschieden?
Stille.
Vielleicht
der Ablauf.
DER GEHORSAM!
DER GEHORSAM!
Der Ablauf kennt kein
Gewissen!
DER GEHORSAM!
DER GEHORSAM!
Und das Gewissen kennt den
Ablauf nicht!
Was passiert,
wenn ich Nein sage?
Eine unangenehme Frage.
Vielleicht nichts.
Vielleicht alles.
Vielleicht schaut
der Nächste dich an.
Vielleicht sagt er:
Warum nicht?
Und plötzlich
muss jemand erklären,
warum alle anderen
Ja sagen.
Gefährlich.
Sehr gefährlich.
Deshalb:
Nicht fragen.
Weiterarbeiten.
Der Zug fährt.
Die Fabrik produziert.
Das Büro genehmigt.
Die Maschine berechnet.
Der Soldat wartet.
Der Bildschirm sagt:
BEREIT.
Eine Stimme:
Ausführen.
Ein Finger
bewegt sich.
Stopp.
Nur eine Sekunde.
Der Finger wartet.
Warum?
Zum ersten Mal
fragt jemand:
Warum?
Stille.
Die Maschine wartet.
Der Chef wartet.
Das System wartet.
Alle warten.
Niemand hat
diese Verzögerung
vorgesehen.
DER GEHORSAM!
...
Keine Antwort.
Noch einmal:
AUSFÜHREN.
Der Finger
bewegt sich nicht.
Eine Sekunde.
Zwei.
Drei.
So klein
kann Widerstand sein.
Kein Held.
Keine Fahne.
Keine Revolution.
Nur ein Mensch,
der einen Befehl hört
und sagt:
Nein.
Systemmeldung:
UNERWARTETES VERHALTEN.
Bitte melden Sie
den Fehler.
Der Mensch lächelt.
Es ist
kein Fehler.
Bon dia.
Aquí té
la seva instrucció.
Executi-la, si us plau.
Per què?
No és necessari.
L'OBEDIÈNCIA!
L'OBEDIÈNCIA!
Fes el que et diuen!
L'OBEDIÈNCIA!
L'OBEDIÈNCIA!
Pensar costa temps!
Una ordre
arriba de dalt.
Una signatura.
Un segell.
Un correu.
Un clic.
I a baix
es mou
el món.
Qui ha decidit?
Jo no.
Només
he signat.
Qui ha signat?
Jo.
Però decidir?
Jo no.
Molt bé.
Continua.
L'OBEDIÈNCIA!
L'OBEDIÈNCIA!
Cadascú només fa la seva
part!
L'OBEDIÈNCIA!
L'OBEDIÈNCIA!
Així ningú en té la culpa!
El cap diu:
fes-ho.
El treballador diu:
per què?
El cap diu:
perquè ho dic jo.
El treballador ho fa.
L'endemà
el treballador és cap.
Ara diu:
fes-ho.
Interessant.
Les persones odien les
ordres
fins que elles mateixes
poden donar-les.
Uniforme posat.
Porta tancada.
Formulari revisat.
Sol·licitud denegada.
Botó premut.
No pensis.
Només procediment.
Només norma.
Només protocol.
Només feina.
L'OBEDIÈNCIA!
L'OBEDIÈNCIA!
L'ordre no necessita
preguntes!
L'OBEDIÈNCIA!
L'OBEDIÈNCIA!
Segueixi el pla, si us
plau!
Un home diu:
«Jo no soc responsable.
Només
feia la meva feina.»
Un altre diu:
«Jo també.»
I un altre:
«Jo també.»
Mil persones.
Mil petites tasques.
Ningú veu
el conjunt.
Perfecte.
Un construeix
la càmera.
Un altre la instal·la.
Un altre la programa.
Un altre la vigila.
Un altre apunta
els noms.
Un obre
la porta.
Un altre la tanca.
I tothom diu:
no és decisió meva.
Qui ha decidit,
doncs?
Silenci.
Potser
el procediment.
L'OBEDIÈNCIA!
L'OBEDIÈNCIA!
El procediment no té
consciència!
L'OBEDIÈNCIA!
L'OBEDIÈNCIA!
I la consciència no coneix
el procediment!
Què passa
si dic que no?
Una pregunta incòmoda.
Potser res.
Potser tot.
Potser el següent
et mira.
Potser pregunta:
per què no?
I de sobte
algú ha d'explicar
per què tots els altres
diuen que sí.
Perillós.
Molt perillós.
Per tant:
no preguntis.
Continua treballant.
El tren avança.
La fàbrica produeix.
L'oficina autoritza.
La màquina calcula.
El soldat espera.
La pantalla diu:
PREPARAT.
Una veu:
Executa.
Un dit
es mou.
Atura't.
Només un segon.
El dit espera.
Per què?
Per primera vegada
algú pregunta:
per què?
Silenci.
La màquina espera.
El cap espera.
El sistema espera.
Tothom espera.
Ningú havia previst
aquest retard.
L'OBEDIÈNCIA!
...
Cap resposta.
Una altra vegada:
EXECUTA.
El dit
no es mou.
Un segon.
Dos.
Tres.
Tan petita
pot ser la resistència.
Cap heroi.
Cap bandera.
Cap revolució.
Només una persona
que escolta una ordre
i diu:
no.
Missatge del sistema:
COMPORTAMENT INESPERAT.
Notifiqui, si us plau,
l'error.
La persona somriu.
No és
cap error.
25DAS VERSPRECHENLa promesa6:25Alemany + català
Demà baixaran els preus, augmentaran els salaris, acabarà la guerra i arribarà la prosperitat. Sempre demà. Però quan arriba demà es converteix en avui, i la promesa torna a desplaçar-se un dia més.
Guten Morgen.
Heute ist es
noch schwierig.
Aber morgen...
Morgen
wird alles besser.
DAS VERSPRECHEN!
DAS VERSPRECHEN!
Morgen wird es besser!
DAS VERSPRECHEN!
DAS VERSPRECHEN!
Heute musst du nur noch
warten!
Der Politiker sagt:
Noch vier Jahre.
Der Banker sagt:
Noch eine Rate.
Der Chef sagt:
Noch ein Quartal.
Der General sagt:
Noch eine Offensive.
Der Arzt sagt:
Noch eine Woche.
Der Bildschirm sagt:
Noch ein Update.
Immer
noch eins.
Dann.
Ganz sicher.
Dann.
Die Steuern sinken.
Die Löhne steigen.
Die Preise fallen.
Der Krieg endet.
Die Wirtschaft wächst.
Die Wohnung wird bezahlbar.
Die Rente ist sicher.
Wann?
Bald.
Ein wunderschönes Wort.
Bald.
Kein Datum.
Keine Uhrzeit.
Keine Garantie.
Nur:
Bald.
DAS VERSPRECHEN!
DAS VERSPRECHEN!
Halte noch ein bisschen
durch!
DAS VERSPRECHEN!
DAS VERSPRECHEN!
Die Zukunft wartet schon!
Ein Kind hört:
Wenn du groß bist.
Ein Student hört:
Wenn du fertig bist.
Ein Arbeiter hört:
Wenn du befördert wirst.
Ein Vater hört:
Wenn der Kredit bezahlt
ist.
Ein Rentner hört:
Jetzt kannst du leben.
Er schaut
auf die Uhr.
Interessant.
Das ganze Leben
war Vorbereitung.
Auf später.
Später.
Später.
Später.
Und plötzlich
ist später
gestern.
Der Konzern verspricht:
Nachhaltigkeit
bis 2030.
Die Regierung verspricht:
Klimaneutralität
bis 2050.
Der Präsident verspricht:
Wohlstand
für die nächste Generation.
Sehr praktisch.
Die Rechnung
kommt später.
Die Verantwortung auch.
Vielleicht ist
niemand mehr im Amt,
wenn morgen
heute wird.
DAS VERSPRECHEN!
DAS VERSPRECHEN!
Unterschrieben für die
Zukunft!
DAS VERSPRECHEN!
DAS VERSPRECHEN!
Ohne Haftung für die
Gegenwart!
Vor der Wahl:
Wir werden.
Nach der Wahl:
Wir versuchen.
Ein Jahr später:
Es ist kompliziert.
Zwei Jahre später:
Die Umstände.
Drei Jahre später:
Die Opposition.
Vier Jahre später:
Wir brauchen
noch vier Jahre.
Applaus.
Neue Plakate.
Dasselbe Wort:
ZUKUNFT.
Die Zukunft
ist perfekt.
Denn niemand
kann überprüfen,
ob sie lügt.
Noch nicht.
Ein Krieg beginnt.
„Bis Weihnachten
sind wir zu Hause.“
Welches Weihnachten?
Nicht spezifiziert.
Eine Krise beginnt.
„Nur zwei Wochen.“
Welche zwei?
Nicht spezifiziert.
Eine Maßnahme beginnt.
„Nur vorübergehend.“
Wir kennen
dieses Wort.
Vorübergehend.
Bald.
Später.
Morgen.
Vier Geschwister.
Kinder
derselben Sprache.
Warten.
DAS VERSPRECHEN!
DAS VERSPRECHEN!
Morgen kommt die Freiheit!
DAS VERSPRECHEN!
DAS VERSPRECHEN!
Heute bitte weiterarbeiten!
Eines Morgens
wacht ein Mann auf.
Er schaut
in den Spiegel.
Er ist alt.
Auf dem Tisch
liegen Rechnungen.
Auf dem Bildschirm
spricht ein junger
Politiker.
„Unsere Kinder
werden es besser haben.“
Der Mann lacht.
Das hat sein Vater
auch gehört.
Und dessen Vater.
Und dessen Vater.
Er schaltet
den Bildschirm aus.
Geht nach draußen.
Setzt sich
in die Sonne.
Heute.
Nicht morgen.
Heute.
Keine Verbesserung.
Keine Revolution.
Keine große Zukunft.
Nur ein Kaffee.
Ein Baum.
Ein Mensch.
Und Zeit.
Zum ersten Mal
wartet er
auf nichts.
Stille.
Dann vibriert
das Telefon.
Eine Nachricht:
DIE ZUKUNFT
BEGINNT JETZT.
Er schaut sie an.
Löscht sie.
DAS VERSPRECHEN!
...
Morgen
wird alles besser.
Natürlich.
Aber morgen
heißt
morgen
wieder
morgen.
Bon dia.
Avui encara
és difícil.
Però demà...
Demà
tot anirà millor.
LA PROMESA!
LA PROMESA!
Demà serà millor!
LA PROMESA!
LA PROMESA!
Avui només has d'esperar!
El polític diu:
quatre anys més.
El banquer diu:
una quota més.
El cap diu:
un trimestre més.
El general diu:
una ofensiva més.
El metge diu:
una setmana més.
La pantalla diu:
una actualització més.
Sempre
una més.
Aleshores.
Segur del tot.
Aleshores.
Baixaran els impostos.
Pujaran els salaris.
Baixaran els preus.
S'acabarà la guerra.
Creixerà l'economia.
L'habitatge serà
assequible.
La pensió estarà garantida.
Quan?
Aviat.
Una paraula preciosa.
Aviat.
Cap data.
Cap hora.
Cap garantia.
Només:
aviat.
LA PROMESA!
LA PROMESA!
Aguanta una mica més!
LA PROMESA!
LA PROMESA!
El futur ja t'espera!
Un nen sent:
quan siguis gran.
Un estudiant sent:
quan acabis.
Un treballador sent:
quan t'ascendeixin.
Un pare sent:
quan el crèdit estigui
pagat.
Un jubilat sent:
ara pots viure.
Mira
el rellotge.
Interessant.
Tota la vida
havia estat preparació.
Per després.
Després.
Després.
Després.
I de sobte
«després»
és ahir.
La corporació promet:
sostenibilitat
el 2030.
El govern promet:
neutralitat climàtica
el 2050.
El president promet:
prosperitat
per a la pròxima generació.
Molt pràctic.
La factura
arriba més tard.
La responsabilitat també.
Potser
ja no quedarà ningú al
càrrec
quan demà
sigui avui.
LA PROMESA!
LA PROMESA!
Signada per al futur!
LA PROMESA!
LA PROMESA!
Sense responsabilitat pel
present!
Abans de les eleccions:
ho farem.
Després de les eleccions:
ho intentarem.
Un any després:
és complicat.
Dos anys després:
les circumstàncies.
Tres anys després:
l'oposició.
Quatre anys després:
necessitem
quatre anys més.
Aplaudiments.
Nous cartells.
La mateixa paraula:
FUTUR.
El futur
és perfecte.
Perquè ningú
pot comprovar
si menteix.
Encara no.
Comença una guerra.
«Per Nadal
serem a casa.»
Quin Nadal?
No especificat.
Comença una crisi.
«Només dues setmanes.»
Quines dues?
No especificat.
Comença una mesura.
«Només temporalment.»
Coneixem
aquesta paraula.
Temporalment.
Aviat.
Després.
Demà.
Quatre germans.
Fills
de la mateixa llengua.
Esperar.
LA PROMESA!
LA PROMESA!
Demà arribarà la llibertat!
LA PROMESA!
LA PROMESA!
Avui, si us plau, continua
treballant!
Un matí
un home es desperta.
Mira
al mirall.
És vell.
Damunt la taula
hi ha factures.
A la pantalla
parla un polític jove.
«Els nostres fills
viuran millor.»
L'home riu.
El seu pare
també ho havia sentit.
I el pare del seu pare.
I el pare d'aquell.
Apaga
la pantalla.
Surt fora.
Seu
al sol.
Avui.
No demà.
Avui.
Cap millora.
Cap revolució.
Cap gran futur.
Només un cafè.
Un arbre.
Una persona.
I temps.
Per primera vegada
no espera
res.
Silenci.
Llavors vibra
el telèfon.
Un missatge:
EL FUTUR
COMENÇA ARA.
Se'l mira.
L'esborra.
LA PROMESA!
...
Demà
tot anirà millor.
Naturalment.
Però demà
es torna a dir
«demà».